الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ١٤١ - يك سند زنده براى عظمت اصحاب كسا

منظور از «أَبْناءَنا» حسن و حسين و «نِساءَنا» فاطمه و از «أَنْفُسَنا» تنها على ٧ بوده است‌[١].

ابن حجر هيثمى در كتاب «الصواعق المحرقه» مى‌گويد: دارقطنى روايت كرده كه على ٧ در روز شورى عليه كسانى كه در آنجا جمع شده بودند، حاضر شد و فرمود: شما را به خدا سوگند مى‌دهم آيا در شما كسى هست كه از من به رسول خدا ٦ نزديكتر باشد؟ و آيا كسى هست كه خداى عز و جل او را نفس رسول خدا ٦ و فرزندان او را فرزندان رسول خدا ٦ و همسر او را زنان رسول خدا ٦ خوانده باشد، همه اقرار كردند كه شهد اللَّه، نه ...[٢].

شأن نزول آيه: إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ‌ ..: از جمله رواياتى كه در خصايص على ٧ وارد شده، روايتى است كه ثعلبى در تفسير آيه: إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ‌ ..[٣]. روايت كرده و گفت: سدى و عتبة بن ابى الحكيم و غالب بن عبد اللَّه، گفتند: از اين آيه منحصرا على بن ابى طالب ٧ اراده شده است زيرا از كنار او سائلى عبور كرد و او در مسجد در حال ركوع بود و انگشتر خود را به سائل بخشيد.

اين روايت را زمخشرى نيز در كتاب «الكشاف» در تفسير آيه: إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ‌ .. نقل كرده است‌[٤].

و اين روايت را ثعلبى به چند طريق نقل كرده است، از جمله آنها نقلى است كه سند آن به «عباية بن الربعي» منتهى مى‌شود وى گفت: عبد اللَّه بن عباس روزى در كنار زمزم نشسته بود و براى مردم از قول پيامبر حديث نقل مى‌كرد، ناگهان مردى‌

[١] المناقب، ص ٢٦٣.

[٢] صواعق محرقه، ص ٩٣.

[٣] سوره مائده، آيه ٥٥.

[٤] الكشاف، ج ١، ص ٦٢٤.