الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٣٠٨ - واقعه غدير
شهادت مىدهيم فرمود: «خداوندا گواه باش».
بعد فرمود: بدانيد كه من زودتر از شما به حوض مىروم و بعد از من شما كنار حوض بر من وارد مىشويد، هنگامى كه مرا ملاقات مىكنيد از شما مىپرسم بعد از من با «ثقلين» چگونه رفتار كرديد؟
مردى از مهاجرين از ميان جمعيت برخاست و عرض كرد: پدر و مادرم فداى تو باد اى رسول خدا مراد از «ثقلين» چيست؟
پيامبر در جواب او فرمود:
اول ثقل اكبر كتاب خدا است كه يك سوى آن به دست پروردگار و سوى ديگرش در دست شماست و به آن تمسك جوئيد تا گمراه نشويد.
دوم عترت من است و خداوند لطيف خبير به من خبر داده كه اين دو هرگز از هم جدا نشوند تا در بهشت به من بپيوندند، از اين دو پيشى نگيريد كه هلاك مىشويد و عقب نيفتيد كه باز هلاك خواهيد شد. و من در باره اين دو از خداوند مسألت نمودم، خداوند به من عطا نمود اين كه: ياور آن دو ياور منست و هر كس آنها را خوار شمارد مرا خوار شمرده است و هر كس آنها را دوست بدارد مرا دوست داشته است، دشمنان آنها دشمن من است آگاه باشيد، هلاك نشدند امتى مگر اين كه از هوا و هوس خود پيروى نمودند ...
سپس دست على بن ابى طالب ٧ را گرفت و بلند كرد و گفت:
«من كنت مولاه فعلىّ مولاه و من كنت وليّه فهذا وليّه اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه ..»
(هر كس كه من مولاى او هستم، پس على مولاى اوست و هر كس كه من ولى امر او هستم، على ولى امر اوست. خداوندا دوستان او را دوست بدار و دشمنان او را دشمن بدار) اين جمله را سه بار تكرار فرمود ..[١].
احمد بن حنبل در مسند و ابن مغازلى در «المناقب» به سند خود از
[١] ابن مغازلى، المناقب، ص ١٨- ١٦.