الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ١٧٨ - على
غضب كرد غضبى كه نديده بودم مثل آن غضب كند، مگر روز بنى قريظه و بنى نضير، پس به من نگاه كرد فرمود: اى بريدة، على بعد از من ولى شماست، على را دوست بدار. بريده مىگويد: از آنجا برخاستم ديگر كسى از مردم پيش من محبوبتر از على ٧ نبود.
حافظ نور الدين على بن ابى بكر هيثمى در كتاب «مجمع الزوائد» دوباره اين حديث را آورده و در آن چنين آمده است: پس بيرون شد- رسول خدا ٦- در حالى كه غضبناك بود و فرمود: چرا بعضيها در پى عيبجوئى از على هستند هر كه از او عيبگوئى كند از من كرده، هر كه از على ٧ جدا شود از من جدا شده، على از من است و من از اويم، على از طينت من خلق شده و من از طينت ابراهيم، و من از ابراهيم افضلم (تا آنجا كه فرمود:) اى بريدة مگر نمىدانى كه سهم على از آن غنيمتها بيشتر از يك كنيز است؟ و مگر نمىدانى كه او ولىّ شما است بعد از من، من عرض كردم يا رسول اللَّه (معلوم مىشود تاكنون اسلامم ناقص بوده) دست خود بده تا بار ديگر با تو بيعت كنم، و از آن حضرت جدا نشدم تا آنكه بر دين اسلام با او بيعت نمودم[١].
بخارى در صحيح خود در باب مناقب امير المؤمنين على بن ابى طالب (ع) از عمر بن خطاب روايت كرده كه گفت: رسول خدا وفات كرد در حالى كه از او راضى بود- يعنى على بن ابى طالب و رسول خدا به او فرمود:
«انت منّى و انا منك»
تو از منى و من از تو هستم[٢].
بخارى در صحيح خود در جاى ديگر نيز اين روايت را ذكر كرده است[٣].
شافعى ابن مغازلى اين روايت را از چند طريق نقل كرده و اين معنى را در مدائح او بر بسيارى از روايات اضافه كرده است از جمله آنها روايتى است كه ابن مغازلى به چند طريق در كتاب خود ذكر كرده است و آن اين كه پيامبر فرمود:
[١] مجمع الزوائد، هيثمى، ج ٩، ص ١٢٨.
[٢] بخارى، صحيح، ج ٤، ص ٢٠٧.
[٣] صحيح، ج ٥، ص ١٤١.