الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٦٩ - نصّ به وصايت على

و نيز دلالت مى‌كند به ظهور نام براى على به اين كه «وصى» است آنچه حميدى در كتاب «الجمع بين الصحيحين» در مسند عايشه از اسود بن يزيد (بريد) ذكر كرده كه گفت در نزد عايشه گفتند به اينكه على ٧ وصى (پيامبر) بوده است.

طبق روايت «ازهر» جمعى پيش عايشه گفتند: او (على) وصى است، عايشه آنها را تكذيب نكرد بلكه گفت من در اين باره از پيامبر به هنگام وفاتش چيزى نشنيدم.

در كتاب «المناقب» ابن مغازلى از ابو ذر غفارى روايت كرده است كه گفت:

قال رسول اللَّه ٦: «من ناصب عليّا الخلافة بعدى فهو كافر و قد حارب اللَّه و رسوله و من شكّ في علىّ ٧ فهو كافر»

[١].

(هر كس با على ٧ عداوت و دشمنى كند پس او كافر است او مانند كسى است كه با خدا و رسولش جنگ كرده است و هر كس در (حقّانيت) على شك كند، پس او كافر است).

ابن مغازلى از عبد اللَّه بن بريده (يزيد) روايت كرده است كه گفت: پيامبر ٦ فرمود

«لكلّ نبىّ وصيّ و وارث و انّ وصيى و وارثى علىّ بن ابى طالب»

[٢].

هر پيغمبرى وصى و وارثى دارد، وصى و وارث من على بن ابى طالب».

ابو بكر بن موسى بن مردويه در كتاب «المناقب» (و او از مخالفين اهل بيت است) به إسناد خود تا عبد اللَّه بن صامت از ابو ذر روايت كرده است كه گفت:

بر حضور پيامبر ٦ وارد شديم و گفتيم كيست دوستترين اصحاب تو، پيش تو، اگر امرى باشد ما با او باشيم و اگر بلا و مصيبتى باشد از جانب او باشيم فرمود:

«هذا علىّ اقدمكم مسلما و اسلاما»

[٣]: اين على ٧ است كه از همه شما در

[١] المناقب، ص ٤٦.

[٢] المناقب، ص ٤٦.

[٣] همان كتاب، ص ٢٠١.