الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٨٤ - نصّ به وصايت على

شيخ طوسى است‌[١] در كتاب «الاستيفاء»[٢] و غير آن ثبوت نص صريح در باره وصايت على ٧ را با دلائل واضح و ادله محكم اثبات كرده است پس بايد به اين كتاب و ساير كتابهائى كه در اين زمينه نوشته شده است، مراجعه شود.

اگر كسى از اهل تسنن همه اين حقائق و يا قسمتى از آن را انكار كنند، در حقيقت انكار كرده آنچه را كه در كتب صحاح اخبارشان نقل كرده‌اند به زودى قسمتى از آنها ذكر خواهد شد و اگر احيانا همه آنان اين خصوصيت و فضيلت را در باره على ٧ انكار كنند و آن را نقل نكنند، هرگز انكار آنان به اهل بيت و شيعيان آنان ضرر نرساند، زيرا اهل بيت و كسى كه به دامن آنان چنگ زده‌اند، شرق و غرب را پر كرده‌اند، خداوند به وسيله آنها به ساير مسلمانان اتمام حجت مى‌كند چنان كه مسلمانان را ضرر نرساند اگر مخالفين آنها آيات و معجزات پيامبر را انكار نمايند.

به زودى بيان خواهد شد بعضى از نصوص از پيامبر اكرم در اين كه على ٧ را در ميان امت و نزديكان خويش خليفه و جانشين خود ساخت، از آن جمله از پيامبر نقل كرده‌اند كه فرمود:

«انّ الحقّ مع علىّ بن ابى طالب ٧ يدور حيث دار و انّه لا يفارق القرآن و لا يفارق الحقّ حتّى يرد علىّ الحوض»

. (حق همواره با على است دور مى‌زند حق، هرجا او دور زند على از قرآن و حق جدا نمى‌شود تا در حوض كوثر بر من وارد شود).

[١] علامه حلى از شيخ الطائفه بدينسان نام مى‌برد:« محمد بن حسن طوسى سرآمد دانشمندان شيعه و پيشواى آنهاست جايگاهى بزرگ و مقامى با عظمت دارد» شيخ دانشمندى موثق و مورد استناد و در اخبار و رجال و فقه و اصول و كلام و علوم ادبى مهارت داشته است عقايد شيعه را در اصول و فروع تهذيب و كمالات نفسانى را در علم و عمل با هم جمع كرد وى شاگرد شيخ مفيد بود و در سال ٣٨٥ تولد و محرم سال ٤٦٠ در نجف اشرف وفات يافت( خلاصه الأقوال، ص ٢٤٨ چاپ نجف).

[٢] اين كتاب در ميان مصنّفات شيخ موجود نيست.