الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٤٠٥ - فدك و امامان اهل بيت

سؤال كرده‌اند و هر كدام به اين سؤال مهم تاريخى پاسخ گفته‌اند اينك در پاسخ اين سؤال مى‌گوئيم:

١- امام امير المؤمنين على ٧ در همان كلام كوتاهش همه گفتنى‌ها را گفته است آنجا كه مى‌فرمايد:

«آرى از آنچه در زير آسمان دنياست تنها «فدك» در دست ما بود، عده‌اى نسبت به آن بخل ورزيدند ولى در مقابل گروه ديگرى سخاوتمندانه از آن صرف نظر كردند و بهترين داور و حاكم خدا است، مرا با فدك و غير فدك چه كار در حالى كه فردا به خاك سپرده خواهيم شد».

آن امام بزرگوار عملا نشان داد كه فدك را به عنوان يك وسيله در آمد و يك منبع اقتصادى نمى‌خواهد و آن روز هم كه فدك از ناحيه او و همسرش مطرح بود، براى تثبيت مسأله ولايت و جلوگيرى از خطوط انحرافى در زمينه خلافت پيامبر اسلام ٦ بود اكنون كار از كار گذشته و فدك بيشتر جنبه مادى پيدا كرده، گرفتن آن چه فايده‌اى دارد.

امام پس از رسيدن به خلافت، نخواست عملى انجام دهد كه به خاطر بعضى خطور كند و يا جادستى براى كسى پيدا شود كه: اعلام باز پس گرفتن اموال غصب شده و ردّ به صاحبانش مقدمه براى به دست آوردن چيزى بوده كه در زمان خلفا مورد دعوا و گفتگو بود و او براى اين كه فدك را تصرف كند مسأله باز پس گرفتن زمينها و مزارعى كه وسيله عثمان بخشيده شده عنوان كرده است لذا على ٧ از كنار اين مسأله گذشته و از آن سخنى به ميان نياورده است، تا برساند كه ائمه براى گرفتن حقوق مردم، زمامدارى را مى‌پذيرند نه براى حقوق شخصى! و طبعا فرزندان فاطمه نيز به اين عمل راضى بوده‌اند.

مرحوم سيد مرتضى عالم بزرگوار شيعه در اين زمينه سخنى پر معنى دارد، مى‌گويد: هنگامى كه امر خلافت به على ٧ رسيد در باره باز گرداندن فدك خدمتش سخن گفتند، فرمود:

«انّى لاستحيى من اللَّه ان اردّ شيئا منع ابو بكر