الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٣٣٢ - كيفيت صلوات بر محمد و آل محمد

و از اين سؤال اصحاب بعد از نزول آيه و پاسخ آن جناب به روشنى استفاده مى‌كنيم كه امر در آيه امر به صلوات بر همه اهل بيت بوده و غير رسول خدا ٦ نيز مندرج در آيه بوده‌اند، چه اگر غير اين بود اصحاب نبايد پرسيده باشند كه چگونه بر تو صلوات بفرستيم و رسول خدا ٦ هم آن طور جواب نمى‌داد و از جواب پيامبر مى‌فهميم كه آن جناب ساير اهل بيت را هم قائم مقام خود قرار داده، و همين طور هم هست براى اين كه منظور از صلوات بر پيغمبر احترام و تعظيم اوست و تعظيم اهل بيت او نيز تعظيم اوست و به همين جهت در داستان كساء وقتى آنان را داخل كساء كرد، عرض كرد:

«اللّهمّ انّهم منّى و انا منهم»

: بار الها اينان از منند و من از ايشانم، خدايا پس صلوات و رحمت و مغفرت و رضوان خود را شامل حال من و ايشان بكن، و معلوم است كه اگر خدا خواسته باشد اين دعا را در حق آن حضرت مستجاب كند، بايد بر آل او هم صلوات فرستاده و از مؤمنين نيز خواسته باشد كه بر او و هم بر آل او صلوات بفرستند اين بود گفتار ابن حجر[١].

از كلام ابن حجر بر مى‌آيد كه آيه شريفه به عنوان استجابت دعاى اصحاب كساء نازل شده به طورى كه در حديث كسا ديديم بعد از داخل كردن على، فاطمه و حسن و حسين در درون كساء دعا كرد و از خدا خواست كه صلوات خود را بر آنان اختصاص دهد و مقتضاى استجابت دعا هم همين است كه هم بر خود او و آل او صلوات بفرستند و هم از مؤمنان بخواهد كه بر او و آل او صلوات بفرستند.

فخر رازى هم بعد از نقل كلام ابن حجر مى‌گويد: آل رسول در پنج مزيت با آن حضرت برابرند. اول در سلام كه در نماز مى‌گوئيم: «السلام عليك ايها النبى» و خدا فرموده: «سلام على آل ياسين». دوم در صلوات بر او كه بايد بر او و اهل بيتش سلام فرستاد. سوم در طهارت كه خدا مى‌فرمايد: (طه) يعنى اى طاهر، آن وقت در جاى ديگر اهل بيتش را هم شركت داده و فرموده: (وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً)

[١] ابن حجر، صواعق المحرقة، ص ٧٨.