الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٥٩ - من و على، نورى بوديم نزد خدا
٧- كتاب الولايه.
٨- روايت شيخ- كه صدق ورع و حفظ او مورد اتفاق است- ابو سعيد مسعود بن ابى ناصر بن ابى زيد سجستانى الحافظ.
٩- كتاب فقيه شافعى ابو الحسن على بن محمد خطيب معروف به ابن مغازلى واسطى.
١٠- الكشف و البيان في تفسير القرآن تأليف ابو اسحاق احمد بن محمد بن ابراهيم ثعلبى.
١١- كتاب الفردوس تأليف ابن شيرويه ديلمى.
آن عالم شيعى گفت: اگر حديثى را از غير اين كتابهائى كه ذكر كردم، روايت كنم بلا فاصله مدرك آن حديث را ذكر خواهم كرد.
ناگفته نماند كه اسناد روايات به جهت اختصار حذف مىگردد زيرا مقصود لفظ حديث است نه سند آن. البته اسانيد نيز در جاى خود در كتابهاى مربوط مذكور است اينك به ايراد حديث از يكى از كتابهاى مذكور مىپردازم.
من و على، نورى بوديم نزد خدا
احمد بن حنبل در مسند خود از «زاذان» و او از «سلمان» روايت كرده كه گفت: شنيدم از حبيب خود رسول خدا ٦ كه فرمود:
«كنت انا و علىّ نورا بين يدى اللَّه عزّ و جلّ قبل ان يخلق آدم باربعة عشر الف عام فلمّا خلق اللَّه تعالى آدم، قسّم ذلك النّور جزئين فجزء انا و جزء علىّ»
[١].
(من و على نورى بوديم نزد خداى عز و جل، پيش از آنكه آدم را خلق كند به
[١] احمد حنبل، فضائل الصحابة، ص ٢٠٥- نسخه خطى طبق نقل احقاق الحق، ج ٥، ص ٢٤٣- ذهبى اين روايت را در ميزان الاعتدال جلد اول ص ٢٣٥ نيز از تاريخ ابن عساكر از سلمان فارسى روايت كرده است.