الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٦٤ - پاره اى از فضائل فاطمه

در روايت مستدرك كه از سعد بن مالك آمده كه آن ميوه به بوده‌[١] و در روايت محب طبرى عايشه به رسول خدا اعتراض مى‌كند: چرا اين قدر فاطمه را مى‌بوسى؟

در پاسخ او داستان معراج و بوى بهشت را علت مى‌آورد[٢].

و در روايت خطيب در تاريخ بغداد، رسول خدا ٦ بعد از نقل داستان شب معراج به عايشه فرمود:

«هى حوراء إنسية»

پس فاطمه حورائى است در قالب بشر[٣] و در روايت ديگر تاريخ بغداد[٤] و صواعق محرقة[٥] به طورى كه ابن عباس نقل كرده به همه فرمود: فاطمه حورائى است آدمى كه هرگز حيض نمى‌بيند و استحاضه نمى‌شود و اگر خداوند او را فاطمه ناميد، چون او و دوستان او را از آتش دوزخ بريده (فطم) كرد.

«ابنتى فاطمه حوراء آدميّة لم تحض و لم تطمث و انّما سمّاها فاطمة لأنّ اللَّه فطمها و محبّيها عن النّار».

و در روايت محب طبرى، اسماء با تعجب از رسول خدا ٦ مى‌پرسد كه او حسن را آورد نه نفاسى از او ديديم نه استحاضه‌اى؟ فرمود دخترم طاهره مطهره است‌[٦].

و در روايت ديگر وى مى‌فرمايد: جبرئيل برايم سيبى از بهشت آورد آن را خوردم و با خديجه همبستر شدم به فاطمه حامله شد و گفت حمل سبكى برداشته‌ام و چون تو يا رسول خدا بيرون مى‌روى با من حرف مى‌زند و چون خديجه خواست‌

[١] حاكم، مستدرك الصحيحين، ج ٣، ص ١٥٦.

[٢] محب طبرى، ذخائر العقبى، ص ٣٦.

[٣] خطيب، تاريخ بغداد، ج ٥، ص ٨٧- و ج ١٢، ص ٣٣١.

[٤] خطيب، تاريخ بغداد، ج ٥، ص ٨٧- و ج ١٢، ص ٣٣١.

[٥] ابن حجر هيثمى، صواعق المحرقة، ص ٩٦.

[٦] محب طبرى، ذخائر العقبى، ص ٤٤.