الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٦٥ - پاره اى از فضائل فاطمه

وضع حمل كند نزد زنان قريش فرستاد تا به كمكش بيايند نيامدند و گفتند: چرا همسر محمد شدى؟ در همين حال چهار زن بسيار زيبا رو و نورانى كه نمى‌توان توصيف آنان را كرد آمدند، يكى گفت: من مادر بزرگ تو حوايم، دومى گفت: من آسيه دختر مزاحمم سومى گفت من كلثوم خواهر موسايم، چهارمى گفت: من مريم دختر عمران و مادر عيسايم، آمده‌ايم تا تو را كمك كنيم و چون بچه به دنيا آمد سر به سجده نهاد و انگشتان رو به سوى آسمان گرفت‌[١].

از مسند على بن موسى الرضا ٧[٢] العمال‌[٣] و اسد الغابة[٤] و استيعاب‌[٥] رواياتى آورده‌اند كه در بعضى وجه تسميه «فاطمه» به فاطمه آمده، و در بعضى ديگر آمده كنيه او ام ابيها بوده يعنى مادر پدرش.

ترمذى در صحيح خود روايتى آورده كه در آخر آن عايشه مى‌گويد: چون فاطمه به حضور رسول خدا ٦ وارد مى‌شد آن حضرت بر مى‌خاست و او را (يا دست او را) مى‌بوسيد و در جاى خود مى‌نشانيد[٦].

اين مضمون را ابو داود نيز در صحيح خود[٧] و عسقلانى در فتح البارى‌[٨] و ديگران در كتابهاى خود آورده‌اند[٩].

[١] محب طبرى، ذخائر العقبى، ص ٤٤.

[٢] ذخائر العقبى، ص ٣٦.

[٣] متقى هندى، كنز العمال، ج ٦، ص ٢١٩.

[٤] ابن اثير، اسد الغابة، ج ٥، ص ٥٢٠.

[٥] ابن عبد البر، استيعاب، ج ٢، ص ٧٥٢.

[٦] ترمذى، صحيح، ج ٢، ص ٣١٩.

[٧] ابو داود طيالسى، صحيح، ص ٣٣٧.

[٨] عسقلانى، فتح البارى، ج ٩، ص ٢٠٠.

[٩] حاكم، مستدرك الصحيحين، ج ٣، ص ١٥٤- بيهقى، سنن، ج ٧، ص ١٠١.