الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٠٣ - هر كس على را اذيّت كند پيامبر را اذيّت كرده است

تو دشمنى و نيرنگ مى‌كنند، و تو تا زنده هستى، بر ملت من و دين من زنده خواهى بود و بر سنت من نيز كشته مى‌شوى، هر كس تو را دوست بدارد مرا دوست داشته، و هر كس تو را دشمن بدارد مرا دشمن داشته و به زودى اين، به وسيله اين، خضاب مى‌شود يعنى محاسنت به خون سرت رنگين مى‌گردد»[١].

ابو نعيم در حلية الأولياء به سند خود از «ابى برزه» روايت كرده كه گفت:

رسول خدا فرمود: خداى تعالى در باره من با على ٧ پيمان بسته:

«انّ اللَّه عهد الىّ في علىّ انّه رأية الهدى و امام اوليائى و نور من اطاعنى و هو الكلمة الّتى الزمتها المتّقين ..»

. على ٧ پرچم هدايت و امام اوليا من و روشنى بخش بندگان مطيع من است او كلمه‌اى است كه متقيان از آن جدائى ندارند، هر كس او را دوست بدارد، مرا دوست داشته و هر كس او را دشمن بدارد مرا دشمن داشته، تو او را به اين مقامات مژده بده.

پس على ٧ پيش من آمد، او را بشارت دادم گفت: يا رسول اللَّه من بنده خدا و در قبضه قدرت او هستم، اگر عذابم كند به گناهم عذاب كرده و اگر به اين مقاماتى كه بشارتم دادى برساند، به بزرگى خود رفتار كرده، آنگاه حجابها از جلو ديدگانم برداشته شد، گرفتاريهائى كه به على ٧ اختصاص داده‌اند، براى هيچ يك از اصحابم نديدم، عرض كردم پروردگارا برادرم و صاحبم را درياب، فرمود: اين چيزى است كه بر قلم قضا رفته و او به ناچار به اين گرفتاريها مبتلا خواهد شد و مردم به وسيله او آزمايش خواهند گرديد[٢].

فخر رازى در تفسير خود از پيامبر اكرم نقل مى‌كند كه فرمود:

«من سرّه ان‌

[١] حاكم، مستدرك الصحيحين، ج ٣، ص ١٣٠- متقى، كنز العمال، ج ٦، ص ١٥٧.

[٢] ابو نعيم، حلية الأولياء، ج ١، ص ٦٦- ابن ابى الحديد، شرح البلاغه، ج ٢، ص ٤٥٠، طبع چهار جلدى مصر.