الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٤١ - حق با على (ع) است

«هيثمى» در مجمع خود مى‌گويد: از محمد بن ابراهيم تيمى روايت شده كه گفت فلانى- يعنى معاويه- در سفر حج به مدينه آمد، مردم هم به ديدارش رفتند، چون سعد داخل شد سلام كرد، معاويه گفت: اين مرد نسبت به حق ما، در برابر باطل ديگران اعتنائى ندارد (يعنى من حقم على ٧ باطل است).

سعد چيزى نگفت: معاويه پرسيد: چرا حرف نمى‌زنى؟ گفت: فتنه‌اى بپا شده و ظلمتى عالم را فرا گرفته و به شتر من گفته اخ اخ- يعنى بخواب- شتر من فعلا خوابيده، تا فضا روشن شود.

مرد- معاويه- گفت: من همه جاى كتاب خدا را خواندم، هيچ در آن اخ اخ نديدم.

سعد گفت: سند گفته من كلامى است كه از رسول خدا شنيدم مى‌فرمود:

«علىّ مع الحقّ و الحقّ مع علىّ و الحقّ يدور حيث ما دار علىّ»

. (على پيوسته با حق است و يا حق با على است هر جا كه باشد و هر كار كه بكند، معاويه پرسيد: آيا غير از تو كسى ديگر نيز اين حديث را از رسول خدا ٦ شنيده؟ گفت: آرى، اين كلام را در خانه امّ سلمه فرمود).

معاويه گفت: بفرستيد ام سلمه بيايد. ام سلمه را آوردند، معاويه از او پرسيد: در باره اين سخن چه مى‌گوئى؟ گفت: اين كلام را رسول خدا ٦ در خانه من فرمود.

هيثمى پس از نقل اين جريان اضافه كرده است كه معاويه پس از شنيدن شهادت ام سلمه به سعد گفت: هيچ وقت مثل امروز در نظرم مستحق ملامت و سرزنش نبودى.

سعد گفت: چه ملامتى؟

گفت: اين كلام را از رسول خدا ٦ شنيدى و على ٧ را تنها گذاشتى؟

اگر من شنيده بودم تا زنده بودم به على خدمت مى‌كردم تا مرگم فرا رسد[١]. و

[١] هيثمى، مجمع الزوائد، ج ٧، ص ٢٣٥.