الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٤٣٨ - رسول خدا

هر يك از شما كه از خدا بترسد آشكارا به عمل زشت مرتكب نشود و ملازم پشت حصير خانه خود باشد، يعنى از خانه بيرون نشود، او در آخرت نيز همسر من است.

باز ابن سعد دو روايت ديگر نقل كرده كه رسول خدا در «حجة الوداع» به همسران خود به غير از دو تن از ايشان «سوده بنت زمعه» و «زينب بنت جحش» كه نيامده بودند، چون به ياد داشتند كه خداى تعالى فرموده ملازم خانه خود باشيد فرمود: اين بار چون حجة الوداع من است آمديد، ولى از اين به بعد ملازم پشت حصير خانه خود باشيد

(هذه الحجّة ثمّ ظهور الحصر)

[١].

اين مطلب را ابن حجر در «تهذيب التهذيب»[٢] و هيثمى در «مجمع الزوائد»[٣] از ام سلمه ام المؤمنين و همو در جاى ديگر از ابن عمر آورده‌اند[٤].

آرى بلواى «جمل» نشان داد كه عايشه بعد از وفات پيامبر ٦ حرمت او را نگه نداشت، و بر خلاف ساير زنان آن حضرت از فرمان خدا و رسولش سرپيچى نمود و با آن افتضاح در انظار عمومى در ميدان جنگ ظاهر شد و در مقابل خليفه و وصى پيامبر ايستاد. و باعث ريخته شدن خون هزاران نفر گرديد و لكه ننگى بر تاريخ اسلام نهاد كه به هيچ چيز پاك نمى‌شود.

و بعضى كلماتى كه بعد از جنگ «جمل» از او نقل شده به نظر مى‌آيد كه او از اين حادثه پشيمان شده بود، مثلا ابن سعد در طبقات روايت كرده است هر موقع عايشه اين آيه را: وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَ‌ .. مى‌خواند آن قدر اشك مى‌ريخت كه روسريش خيس مى‌شد[٥].

[١] ابن سعد، طبقات، ج ٨، ص ٢٠٨.

[٢] ابن حجر، تهذيب التهذيب، ج ١١، ص ١٠٧.

[٣] هيثمى، مجمع الزوائد، ج ٣، ص ٢١٤.

[٤] هيثمى، مجمع الزوائد، ج ٣، ص ٢١٤.

[٥] ابن سعد، طبقات، ج ٨، ص ٨١.