الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٠٠ - پاداش دوستان على و كيفر دشمنانش

بسيار نگاه مى‌كرد، گفتم: پدر جان تو را مى‌بينم كه به صورت على بسيار مى‌نگرى؟

گفت: دخترك! از پيغمبر خدا شنيدم كه فرمود: «نگاه به چهره على عبادت است»[١].

ابن حجر از عايشه روايت مى‌كند كه پيغمبر گفت: «بهترين برادران من على است و بهترين عموهاى من حمزه است و ياد على و سخن از او عبادت است»[٢].

بالاخره علما و محدثين اهل سنت در اين باره روايات زيادى نقل كرده‌اند كه ما به خاطر اختصار تنها روايت تاريخ بغداد را در اينجا مى‌آوريم، وى به سند خود از «عايشه» روايت كرده كه گفت: از رسول خدا ٦ شنيدم كه به على ٧ فرمود:

«حسبك ما لمحبّك حسرة عند موته و لا وحشة في قبره و لا فزع يوم القيامة»

[٣].

همين تو را بس است كه دوستدارت در دم مرگ، از مردن حسرتى، و در قبرش وحشتى و در قيامت فزعى ندارد.

دوستى با على ٧ حسنه‌اى است كه سيئات را محو مى‌كند: ديلمى در «كنوز الحقائق» روايت مى‌كند كه رسول خدا ٦ فرمود:

«حبّ علىّ حسنة لا تضرّ معها سيّئة»

محبت على ٧ حسنه‌اى است كه با داشتن آن هيچ گناهى ضرر نمى‌رساند[٤].

باز ديلمى در همان كتاب نقل كرده كه رسول خدا فرمود: دوستى على ٧ گناهان را مى‌خورد آن چنان كه آتش هيزم را

«حبّ علىّ بن ابى طالب يأكل السّيئات كما تأكل النّار الحطب»

[٥].

[١] محب طبرى، رياض النضرة، ج ٢، ص ٢١٩.

[٢] ابن حجر، الصواعق المحرقة، ص ٧٤.

[٣] خطيب، تاريخ بغداد، ج ٤، ص ١٠٢.

[٤] ديلمى، كنوز الحقائق، ص ٦٢.

[٥] ديلمى، كنوز الحقائق، ص ٦٣- تاريخ بغداد، ج ٤، ص ١٩٥.