الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٦٥ - وزارت على

«انا عبد اللَّه و اخو رسول اللَّه و انا الصدّيق الاكبر لا يقولها بعدى الّا كذّاب مفتر صلّيت قبل النّاس بسبع سنين»

[١].

(من بنده خدا و برادر رسول خدايم و من صدّيق اكبرم، هر كه بعد از من چنين ادعائى كند، كذّاب است من هفت سال قبل از ساير مردم نماز خواندم)[٢].

وزارت على ٧

ثعلبى در تفسيرش در ذيل آيه: وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ‌ از «براء بن عازب» روايت كرده است كه گفت: هنگامى كه آيه: «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ‌» (خاندان نزديكت را انذار كن) نازل شد على ٧ گفت: پيامبر مرا خواست و فرمود:

يا على خداى تعالى فرمانم داده تا نزديك ترين فاميل خود را به سوى او دعوت كنم و من دستم از اين كار كوتاه است چه مى‌دانم كه هر چه ايشان را دعوت كنم جز ناراحتى تازه‌اى چيزى نمى‌بينم، لذا سكوت كردم تا جبرئيل آمد و پيام آورد كه اگر اين كار را نكنى پروردگارت عذابت كند؟ (اكنون تو يا على) براى ما غذائى به قدر يك من فراهم كن و يك ران گوسفند بپز و قدحى هم شير تهيه كن، آنگاه فرزندان عبد المطلب را دعوت كن تا با ايشان گفتگو كنم و آنچه مامور شده‌ام به آنها ابلاغ‌

[١] صحيح ابن ماجه ص ١٢، چاپ هند، مضمون روايت فوق را حاكم در كتاب( مستدرك الصحيحين، ج ٣، ص ١١- ١١٢) و طبرى در تاريخش ج ٢، ص ٥٦ و متقى در كنز العمال ج ٦، ص ٣٩٤ ابن اثير در اسد الغابه ج ٤، ص ١٨، و محب طبرى در رياض النضرة ج ٢، ص ١٦٥ آورده‌اند.

[٢] در باره اين كه اسلام على( ٧) قبل از هر كس ديگرى بوده ابن جرير طبرى در تفسير خود ج ٢، ص ٧٦ و نيز فخر رازى در تفسيرش و ابن عبد البر در استيعاب ج ٢، ص ٤٥٩ و ترمذى در صحيح خود ج ٢، ص ٣٠١ و ابن جرير در تاريخ خود ج ٢، ص ٥٥ و محب طبرى، در رياض النضرة رواياتى ذكر كرده‌اند.