الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢١٠ - على (ع) تقسيم كننده بهشت و دوزخ
از «صدق به» على ٧ مىباشد[١].
ابن مغازلى در آيه شريفه: «أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ»: (آيا آن كسى كه دليل آشكارى از پروردگار خويش دارد و به دنبال آن شاهدى از سوى او مىباشد، روايت كرده كه پيامبر فرمود:
«انا على بينة من ربّه و علىّ الشّاهد منه»
[٢] من داراى «بينه الهى» هستم و على ٧ شاهد او است.
باز ثعلبى در تفسير آيه: «وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ»: (و گوشهاى شنوا آن را نگهدارى مىكنند) روايت كرده كه پيامبر ٦ فرمود:
«سألت اللَّه عزّ و جلّ ان يجعلها اذنك يا على»
: (من از خدا خواستم كه گوش على را از اين گوشهاى شنوا و نگه دارنده حقايق قرار دهد) و به دنبال آن على ٧ مىفرمود:
فما نسيت شيئا بعد ذلك و ما كان لى ان انساه
»: (من هيچ سخنى بعد از آن از رسول خدا ٦ نشنيدم كه آن را فراموش كنم، بلكه هميشه آن را به خاطر داشتم)[٣].
نظير اين روايت را ابن المغازلى در كتاب خود از پيامبر اكرم ٦ نقل كرده است[٤].
و در اين باره دهها حديث از طرق مختلف نقل شده است[٥].
و اين فضيلتى است بزرگ براى پيشواى بزرگ اسلام على ٧ كه صندوقچه اسرار پيامبر ٦ و وارث تمام علوم رسول خدا بود و به همين جهت بعد از او در مشكلاتى كه براى جامعه اسلامى در مسائل علمى پيش مىآمد، همه به او پناه مىبردند و حل مشكل را از او مىخواستند كه در كتب تواريخ مشروحا آمده است.
[١] ابن مغازلى، المناقب، ص ٢٦٩.
[٢] ابن مغازلى، المناقب، ص ٢٧٠- سوره هود، آيه ١٧.
[٣] ابن بطريق، در كتاب العمدة از ثعلبى نقل كرده ص ١٥١.
[٤] ابن مغازلى، المناقب، ص ٢٦٥- ٣١٩.
[٥] در تفسير برهان نقل شده كه در اين باره سى حديث از فريقين نقل شده است.