الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢١٢ - على (ع) تقسيم كننده بهشت و دوزخ

خود از «قتادة» و از «ابن عباس» روايت كرده كه: «وَ الَّذِينَ آمَنُوا» يعنى وحدانيت خدا را تصديق كنند عبارتند از: على بن ابى طالب ٧ و حمزة بن عبد المطلب و جعفر طيار «أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ‌» پيامبر فرمود:

«صدّيق هذه الأمّة امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب و هو الصدّيق الأكبر و الفاروق الأعظم»

. صديق (كسى كه سر تا پا راستى است) اين امت امير المؤمنين على بن ابى طالب است او صديق اكبر و فاروق اعظم است‌[١].

باز حافظ محمد بن مؤمن شيرازى به سند خود از «سدى» نقل كرده كه رسول خدا ٦ در تفسير: «عَمَّ يَتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ‌» فرمود: منظور ولايت على بن ابى طالب است كه از آنها در باره آن در قبر سؤال مى‌شود و هيچ كس در شرق و غرب عالم، در برّ و بحر از دنيا نمى‌رود مگر اين كه فرشتگان از او در باره ولايت امير مؤمنان بعد از مرگ سؤال مى‌كنند و به ميت مى‌گويند:

من ربّك؟ و ما دينك؟ و من نبيّك؟ و من امامك‌

[٢].

خدايت كيست؟ دينت چيست؟ پيامبرت كيست؟ و امامت كيست؟.

از آن جمله است آنچه «محمد بن مؤمن» در كتابش در تفسير آيه: وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً: (هنگامى كه پروردگار تو به فرشتگان گفت: من در روى زمين جانشين و حاكمى قرار خواهم داد) به سند خود از «ابن مسعود» روايت كرده كه گفت: خلافت از طرف خداوند براى سه نفر واقع شد:

براى آدم طبق آيه: (وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً) و سپس با اعتراض ملائكة مواجه شد.

خليفه دوم داود ٧ است به موجب آيه: يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ‌ (اى داود ما ترا در روى زمين مقام خلافت داديم).

[١] شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٢٢٣.

[٢] شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٣١٧- رسالة الإعتقاد، ابو بكر محمد بن مؤمن شيرازى، طبق نقل احقاق الحق، ج ٣، ص ٤٨٤.