الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢١ - مناظره ابن طاوس با فقيه سنى

پس جماعتى كه در حال حيات رسول خدا و نزول وحى به نص قرآن مجيد، مخالفت پيامبر صلى اللّه عليه و اله و سلم را جايز شمارند، معلوم است حال ايشان بعد از ارتحال آن حضرت و انقطاع وحى چگونه خواهد بود؟

فقيه گفت: بگو تا بدانم كه آن آيات در كجاى قرآن است؟

گفتم: مخالفت ايشان در حالت خوف از اين آيه شريفه واضح مى‌گردد:

وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ‌

«ياد كن روز حنين را كه كثرت لشگر، شما را به شگفت آورد، پس كثرت و زيادى لشگر، شما را از خداوند بى‌نياز نساخت و زمين با آنهمه وسعتش بر شما تنگ آمد پس بر جنگ پشت كرديد و از جهاد فرار نموديد».

ارباب سير و تاريخ نقل كرده‌اند كه در غزوه «حنين» جز هشت نفر، ديگر كسى با آن حضرت باقى نماند: على، عباس، فضل بن عباس، و ربيعه و ابو سفيان پسران حارث بن عبد المطلب و اسامة بن زيد و عبيدة بن ام ايمن با ايمن ابن ام ايمن و ديگران راه فرار پيش گرفتند و رسول خدا را تنها گذاشتند.

اما مخالفت آن گروه در حين امن، از اين آيه شريفه معلوم مى‌شود:

وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِماً قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ.

«اين گروه وقتى‌كه تجارت يا لهو و بازيچه‌اى ببينند پراكنده شوند و به سوى آن شتابند و ترا در نماز تنها بگذارند، اى رسول ما بگو به خلق كه آنچه نزد خدا است (ثواب آخرت و بهشت جاويدان) براى شما از لهو و تجارت بهتر است و خدا بهترين روزى‌دهندگان است».

جمعى از مفسرين در شأن نزول آيه ذكر كرده‌اند كه رسول اكرم صلى اللّه عليه و اله و سلم در روز جمعه به خطبه نماز جمعه ايستاده بود كه ناگاه به گوش حاضران رسيد كه كاروانى‌