شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٢٠٠ - گفتن پيغامبر

جهت سير و قبله را با آنها توان تعيين كرد، نيز به امر خدا شيطانها را از رفتن به آسمان و نيوشيدن خبرهاى آن مى‌رانند. ياران پيغمبر ٦ نيز كه در محضر او تربيت شده و متخلق به اخلاق وى گرديده‌اند راهنمايان گمراهانند. احكام شرع را از آنان فرا مى‌بايد گرفت و سنّت نبوى را آنان حفظ مى‌كنند و با فرا گيرى قرآن و سنّت نبوى مخالفان و دشمنان اسلام را محكوم خواهند كرد و از حريم حرمت قرآن دور خواهند ساخت چندان كه نتوانند آن احكام را دگرگون كنند و يا ساده ضميران از امّت را گمراه سازند.

مثل رسول اكرم در جهان مادى همچون ماه است در آسمان. ماه و ستارگان نور خود را از خورشيد كسب مى‌كنند كه‌ «اللَّهُ نُورُ السَّمواتِ وَ الْأَرْضِ‌ ...» (نور، ٣٥)، و چنان كه ماه و ستارگان كه جسمهايى تاريكند از آفتاب نور مى‌گيرند.

و روشنى آنها دليل بر وجود خورشيد است. ماه نبوت و ستارگان پيرامون او دليل بر نور الهى هستند و واسطه رساندن فيض حق به بندگان، چه هر انسانى را آن استعداد نيست كه بتواند مستقيم از حضرت حق كسب فيض كند.

ب ٣٦٦٢- ٣٦٥٩ ماه: در اين بيت استعاره از رسول ٦ است.

فى: فى‌ء: سايه.

مثلكم: مأخوذ است از قرآن كريم: «قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‌ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً-»