امنيت فردى و داشتن مصونيت مورد تأكيد اعلاميه جهانى حقوق بشر است. اهميت پديده زندگى و حيات انسانى مورد اتفاق نظر همه صاحب نظران از قديم تاكنون بوده است.

با اين حال همين پديده با ارزش در طول تاريخ قربانى جنايتكاران و خودكامان تاريخ بوده است. «آناستاز» براى نفس كشيدن ماليات وضع مى‌كرد! و «نرون» آرزو مى‌كرد كه اى كاش همه انسانها يك گردن داشتند كه من مى‌توانستم با يك شمشير آن گردن را بزنم!! تيمور لنگ از تماشاى جهش‌خون گردن انسانها لذت مى‌برد!! و «چنگيز» براى جان هيچ جاندارى ارزش قايل نيست و حتى سگها و گربه‌هاى شهرهايى را كه اشغال مى‌كند، مى‌كشد!!

جنگهاى بين‌المللى اول و دوم به وجود ميليونها نفر را به كشتن دادند، اين پديده تدوين كنندگان اعلاميه جهانى حقوق بشر را بر آن داشت كه بر اين امر بديهى، يعنى ارزش حيات انسانى تأكيد كنندو بنويسند: «هر كس حق زندگى، آزادى و امنيت شخصى دارد.»[٢] يا: «احدى را نمى‌توان تحت شكنجه يا مجازات يا رفتارى قرارداد كه ظالمانه و يا برخلاف انسانيت و شئون بشرى يا موهن باشد.»[٣]

«احدى در زندگى خصوصى، امور خانوادگى، اقامتگاه يا مكاتبات خود نبايد مورد مداخله‌هاى خودسرانه واقع شود و شرافت و اسم و رسمش نبايد مورد حمله قرار

[١] - پيشين، ص ٢٤٢

[٢] - اعلاميه جهانى حقوق بشر، ماده ٣.

[٣] - پيشين، ماده ٥.