«به حكم آيه شريفه: لايَنهيكُمُ اللهُ عَنِ الذينَ لَم يُقاتِلوكم فيِ الدِينِ و لَم يُخرجوكم مِن دياركم ان تَبَروهم وَ تُقسِطوا الَيهِم انَ اللهَ يُحِبُ المُقسِطين‌[١] دولت جمهورى اسلامى ايران و مسلمانان موظف اند نسبت به افراد غيرمسلمان با اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامى عمل نمايند و حقوق انسانى آنان را رعايت كنند. اين اصل در حق كسانى اعتبار دارد كه بر ضد اسلام و جمهورى اسلامى ايران توطئه و اقدام نكنند.»[٢]

منظور از اصل تساوى، برابر بودن تمام افراد ملت از لحاظ حقوق و وظايف است. در بسيارى از موارد تساوى در حقوق با تساوى در احوال اشتباه مى‌شود. تساوى در احوال ممكن نيست. زيرا اشخاص از حيث لياقت و توانايى اختلاف زياد دارند، در حالى كه تساوى در حقوق و تكاليف از طريق اجراى دقيق قانون امكان‌پذير است.[٣]

اصل مساوات و برابرى در اعلاميه جهانى حقوق بشر

مساوات، برابرى و عدم تبعيض در چند ماده از اعلاميه جهانى حقوق بشر مورد تأكيد قرار گرفته است كه در ذيل به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم:

«همه در برابر قانون، مساوى هستند و حق دارند بدون تبعيض و به طور تساوى از حمايت قانون برخوردار شوند. همه حق دارند در مقابل هر تبعيضى كه ناقض اعلاميه حاضر باشد و عليه هر تحريكى كه براى چنين تبعيضى به عمل آيد به طور

[١] - خدا شما را از نيكى كردن و عدالت ورزيدن با آنان‌كه با شما در دين نجنگيده‌اند و از سرزمين‌تان بيرون نرانده‌اند، باز نمي‌دارد. خدا كسانى را كه به عدالت رفتار مي‌كنند دوست دارد( ممتحنه: ٨)

[٢] - اصل ١٤ قانون اساسى

[٣] - دكتر سيدجلال‌الدين مدنى، حقوق اساسى و نهادهاى سياسى جمهورى اسلامى ايران، ص ٨٦.