واوفوا بعهدالله احزا عاهدتم و لا تنقضوا الايمان بعد توكيدها و قد جلعم الله عليه كفيلًا ان الله يعلم ما يفعلون و لا تكونوا كالتي نقضت غزلها من بعد قوةٍ انكاثا تتخذون ايمانكم دخلًا بينكم ان تكون امة هي اربي من امّة انما يبلوكم الله به و ليبيّنن لكم يوم القيمة ما كنتم فيه تختلفون.

به عهد الهى چون بستيد وفا كنيد و سوگندهايتان را پس از مؤكد داشتن آنها مشكنيد و حال آنكه خداوند را بر آن ضامن گرفته‌ايد، بى‌گمان خداوند از آنها آگاه است و همانند زنى نباشيد كه بافته‌هاى خود را پس از محكم شدن وا مى‌تافت، تا سوگندهايتان را وسيله دغلى كنيد به خيال اينكه امتى بر امتى ديگر برترى اقتصادى بيابد جز اين نيست كه خداوند شما را بدان مى‌آزمايد و سرانجام در روز قيامت حقيقت آنچه اختلاف داشتيد برايتان روشن خواهد ساخت.

حاصل اينكه بيعت كه امرى است معتبر در سيره عرفى، از ديدگاه اسلامى نيز مورد تأييد قرار گرفته و مهمتر اينكه از آن به عنوان عهد الهى يادشده‌است و نقض آن را گناه بزرگ مى‌داند. بنابراين اين سيره عقلانى مورد تأكيد اسلام دليلى بر مردمسالارى دينى خواهد بود. جالب‌تر اينكه بيعت در انديشه اسلامى به معناى اكثريت مطلق نبوده، بلكه به معناى اكثريت قاطع بوده به گونه‌اى كه بيعت كنندگان حالت اجماع به خود مى‌گيرند و مخالفان به‌عنوان ......... معرفى مى‌شوند و به تعبير على (ع)

فاذا اجتمعوا علي رجل وسموه اما ما كان ذلك لله رضي‌

؛ هنگامى كه بر فردى اجماع نمودند خداوند نيز بدان راضى خواهد بود.

لزوم پايبندى به پيمان در نهج‌البلاغه‌

شايد زيباترين سخن نهج‌البلاغه در زمينه لزوم پايبندى به پيمان، متن عهدنامه مالك باشد