نظام مردمسالارى دينى نه تنها آزادى شهروندان را مى‌پذيرد بلكه ادامه حيات خويش را در گرو تأمين عدالت و آزادى در جامعه دينى مى‌داند و براى حفظ و تثبيت آن مى‌كوشد.

در مردمسالارى دينى وظيفه سياست دينى هدايت جامعه انسانى است. در اين قالب سياستى دينى است كه در راستاى اهداف دين باشد. نكته ديگر اينكه تكثر در برنامه‌هاى سياست دينى پذيرفته شده است و با توجه به اهداف و اصول دين، مى‌توان سياستگذارى‌هاى گوناگونى را در پيش‌گرفت.

توجه به حقوق متقابل دولت و ملت از شاخصهاى مهم كارآمدى و اعتلاى مردمسالارى دينى است. اين حقوق در سيره نبوى، سيره علوى و مبانى جمهورى اسلامى ايران مورد تأييد و تأكيد قرارگرفته‌است.

در منطق مردمسالارى دينى حقوق ملت و دولت دو سويه، همسنگ و خدادادى است.

از مصاديق حقوق ملت بر دولت مى‌توان به اجراى عدالت، شايسته‌سالارى نظارت و كنترل دولت، خيرخواهى، مشورت، مسئوليت شناسى دولت، تلاش دولت در اعتلاى امور عادى و معنوى مردم و پاسخگويى حكومت، آزادى عقيده، قلم و بيان، حفظ حريم شخصى و امنيت همه جانبه اشاره كرد.

از موارد حقوق دولت بر ملت مى‌توان به پذيرش قانون و نظم عمومى، حمايت همه جانبه از دولت، نصيحت و مشاوره، صبر و استقامت، آگاهى و همدلى اشاره كرد.

اجراى حقوق متقابل دولت و ملت موجب برقرارى پيوندى نيرومند ميان دولت و ملت، ارجمندى و نيرومندى دين و حق، برپايى روش‌هاى دينى، استوارى نشانه‌هاى عدالت، اجراى صحيح سنت، نااميدى دشمنان اسلام و تداوم قدرت دولت و عزت مردم است.