هرگاه محل اقامت شخص امنيت نداشته باشد، شخص مى‌تواند پناهگاهى را در كشورهاى ديگر انتخاب كند. البته اين امر در موارد جرم عمومى نخواهد بود. به عبارت ديگر، هر كس مرتكب جرمهاى غيرسياسى شده باشد، نمى‌تواند از حق اقامتگاه در كشورهاى ديگر بهره‌مند گردد:

«١. هر كس حق داد در برابر تعقيب، شكنجه و آزار پناهگاهى جستجو كند و در كشورهاى ديگر پناه اختيار كند.

٢. در موردى كه تعقيب واقعاً مبتنى بر جرم عمومى و غيرسياسى يا رفتارهايى مخالف با اصول و مقاصد ملل متحد باشد، نمى‌توان از اين حق استفاده كرد.»[٣]

[١] - پيشين، ماده ١٠٠٢

[٢] - اعلاميه جهانى حقوق بشر، ماده ١٣، بند ١- ٢

[٣] - پيشين، ماده ١٤، بند ١- ٢.