حقوق زن: در اسلام همه حقوقى كه ناشى از جنبه انسانيت انسان مى‌باشد، ميان زن و مرد مشترك و يكسان است، ولى با توجه به ويژگى‌ها و ماهيت آفرينش زنان بايد حقوق ويژه‌اى براى آنان قايل شد همچنان كه رعايت حقوق ويژه آنها ضرورى است. ناديده گرفتن اختلافهاى واقعى ميان زن و مرد و بى توجهى به استعدادها و توانايى‌هاى خاص هر كدام سبب شده است كه در تنظيم حقوق و وظايف اين دو زيانهاى جبران‌ناپذيرى بر جهان امروز وارد آيد. به ويژه در جهان غرب به جاى اينكه به تساوى حقوق زن و مرد بينديشد به تشابه حقوق آنها توجه مى‌كنند و اين امر موجب شده است بنيان و اساس خانواده دچار تزلزل و فروپاشى گردد، نظام اجتماعى غرب وبه ويژه ارزشهاى اخلاقى و معنوى به شدت آسيب ببينند و به سمت پوچى و فساد عمومى كشانده شوند.[١]

حقوق زن در قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران‌

قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران مسئله حقوق زنان و فراهم كردن امكانات بيشتر براى شركت آنان در فعاليتهاى اجتماعى و حق تساويشان را با مردان در برابر قانون با قيد «با رعايت موازين اسلامى» در موارد مختلف تصريح كرده است.

در مقدمه قانون اساسى پس از بيان اين نكته كه خانواده واحد بنيادين جامعه و كانون اصلى رشد و تعالى انسان است، آمده است:

[١] - دكتر قاسم شعبانى، حقوق اساسى، ص ٩٨.