پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٨١ - سوز و گداز پيامبر در مورد حسين عليه السلام

دنيايى‌ام سفارش مى‌كنم، به زودى دو اركان زندگى‌ات درهم مى‌شكند و خداوند جانشين من بر تو خواهد بود.

و با رحلت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله، على عليه السّلام فرمود: اين حادثه يكى از دو ركنى است كه پيامبر به من خبر داد.

آن‌گاه كه فاطمه زهرا عليها السّلام دنيا را وداع گفت على عليه السّلام فرمود: مصيبت زهرا، دومين ركنى است كه رسول خدا از درهم شكستن آن مرا آگاه ساخت.[١]

سوز و گداز پيامبر در مورد حسين عليه السّلام‌

زمانى كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله از بيمارى رنج مى‌برد و در آستانه احتضار قرار گرفته بود، امام حسين عليه السّلام حضورش شرفياب شد، وقتى چشم پيامبر به حسين افتاد، او را در آغوش كشيد و فرمود: مرا با يزيد چه كار؟! روز خوش نبيند. پس از گفتن اين سخن مدتى طولانى از هوش رفت، هنگامى كه به هوش آمد، حسين را غرق بوسه ساخت و از چشمانش باران اشك جارى بود و مى‌فرمود: «أمّا انّ لي و لقاتلك موقفا بين يدي اللّه عزّ و جلّ»[٢]؛ من در پيشگاه خداى عز و جل با قاتل تو مخاصمه خواهم كرد.

در آخرين لحظات عمر شريف نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله امام حسن و امام حسين با چشمانى اشكبار خود را روى بدن مبارك رسول خدا افكندند و پيامبر آن‌دو را غرق بوسه نمود، پدر بزرگوارشان امير مؤمنان عليه السّلام خواست آن‌دو را از بدن مطهّر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دور سازد، كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله راضى نشد و فرمود: آن‌دو را به خود واگذار از من توشه برگيرند و من نيز از آنان توشه برگيرم زيرا ديرى نمى‌پايد پس از من‌

[١] . بحار الانوار ٤٣/ ٢٦٢.

[٢] . حياة الامام الحسن باقر شريف قرشى ١/ ٢١٨، به نقل از مثير الاحزان.