پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٧ - ٦ صراحت لهجه و بىپروايى

فسادش را براى مردم فاش مى‌سازد.[١]

امام در كمال صراحت و قدرت، بيعت با يزيد بن معاويه را مردود و اين موضوع را به روشنى براى وليد بن عتبه فرماندار يزيد بر مدينه بيان كرد و فرمود:

ما اهل بيت و خاندان نبوّت و جايگاه رسالت و محل آمدوشد فرشتگان و خاستگاه رحمتيم، خداوند اسلام را از خاندان ما آغاز و تا پايان نيز همگام با ما خاندان به پيش خواهد برد و يزيد فردى فاسق و فاجر، باده‌نوش و قاتل بيگناهان است و آشكارا مرتكب فسق و فجور مى‌شود و شخصى مانند من هيچ‌گاه با او دست بيعت نخواهد داد.[٢]

امام عليه السّلام با ياران و كسانى كه با او اعلان يارى نموده بودند نيز كاملا به صراحت سخن گفت: وى در مسير حركت به سمت كوفه كه خبر شهادت مسلم بن عقيل و دست برداشتن مردم از يارى خود را دريافت نمود به گروهى از آنان كه به اميد عافيت‌طلبى، حضرت را همراهى مى‌كردند، فرمود:

[خبر رسيده‌] كه پيروان ما دست از يارى‌مان برداشته‌اند اكنون هريك از شما دوست داشته باشد مى‌تواند بى‌آن‌كه مانعى بر سر راهش باشد، به ديار خود باز گردد و من بيعتم را از آنان برداشتم.[٣]

[با پايان يافتن سخنان حضرت‌] افراد حريص و آزمند و سست ايمان، پراكنده شده و تنها مجموعه‌اى از نيك خصالان اهل بيت و ياران باوفايش باقى ماندند، امام حسين عليه السّلام با وجود ياران اندكش هيچ‌گاه براى گردآورى‌

[١] . الامامة و السياسة ١/ ١٨٩ و ١٩٥.

[٢] . فتوح ابن اعثم ٥/ ١٤، مقتل خوارزمى ١/ ١٨٤، بحار الانوار ٤٤/ ٣٢٥.

[٣] . ارشاد شيخ مفيد ٢/ ٧٥، تاريخ طبرى ٣/ ٣٠٣، البداية و النهايه ٨/ ١٨٢، بحار الانوار ٤٤/ ٣٧٤.