پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٥ - ٥ ذلتناپذيرى

فى الدنيا ملجأ و لا مأوى لما بايعت يزيد بن معاويه»؛[١] برادر! به خدا سوگند! حتى اگر در دنيا جا و پناهى نيابم، هرگز با يزيد بن معاويه بيعت نخواهم كرد.

با اين‌كه شيطان بر وجدان انسان‌ها سيطره يافته و آن‌ها را به گونه‌اى ميرانده بود كه حاضر بودند به ذلّت‌پذيرى تن در دهند ولى امام حسين عليه السّلام در برابر سپاهيان تبهكار و ستم پيشه اموى هم‌چنان پر خروش ايستاد و فرمود:

«لا و اللّه لا اعطيكم بيدي اعطاء الذليل و لا أفرّ فرار العبيد، إنّي عذت بربّي و ربّكم أن ترجمون»؛[٢]

به خدا سوگند! چون افراد خوار و ذليل به شما دست بيعت نخواهم داد و مانند بردگان، اهل فرار نيستم، از اين‌كه مرا متهم سازيد به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‌برم.

سخنان امام ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام حاكى از برجسته‌ترين موقعيت انسان پايبند به اصول و ارزش‌هاى دينى و حاملان رسالت، به شمار مى‌آمد، چنان‌كه از مجد و عظمت و اعتماد به نفس آن بزرگوار پرده برمى‌داشت، آن‌جا كه فرمود:

«ألا و إنّ الدعى بن الدعي قد ركز بين اثنتين بين السلّة و الذلّة، هيهات منّا الذلّة، يأبى اللّه ذلك و رسوله و المؤمنون و حجور طابت و طهرت و انوف حميّة و نفوس ابيّة من أن نؤثر طاعة اللئام على مصارع الكرام؛[٣]

به هوش باشيد! اين شخص فرومايه فرزند فرومايه (ابن زياد) مرا بين دو راه، يكى پذيرش شمشير و ديگرى ذلت‌پذيرى، قرار داده است، ولى هيهات كه ما زير بار

[١] . فتوح ابن اعثم ٥/ ٢٣، مقتل خوارزمى ١/ ١٨٨، بحار الانوار ٤٤/ ٣٢٩.

[٢] . مقتل مقرم/ ٢٨٠، تاريخ طبرى ٤/ ٢٣٠، إعلام الورى ١/ ٤٥٩، اعيان الشيعه ١/ ٦٠٢.

[٣] . اعيان الشيعه ١/ ٦٠٣، احتجاج ٢/ ٢٤، مقتل خوارزمى ٢/ ٦.