پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٢ - ٤ شجاعت

٤. شجاعت‌

انسان آن‌گاه كه به مطالعه صفحه درخشان تاريخ دلاور مردى و شجاعت شخصيتى چون امام حسين عليه السّلام مى‌پردازد از توصيف و سخن گفتن در اين زمينه، عاجز و ناتوان است. وى شجاعت را از پدرانش به ارث برده و بر آن شيوه تربيت يافته و بالنده گشته بود و ريشه در اصل آن داشت. سرور آزادگان سخن حق را شجاعانه بيان مى‌داشت و قهرمانانه از آن دفاع مى‌كرد و اين شيوه را از جدّ عظيم الشأن خود پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به ميراث برده بود؛ زيرا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در برابر سرسخت‌ترين قدرت‌هاى شرك و بت‌پرستى، پايدار ماند و با آرمان و عقيده و ايمان و مبارزه در راه خداى متعال بر آنان پيروز گشت.

امام حسين عليه السّلام در كنار پدر بزرگوارش امير مؤمنان عليه السّلام قرار گرفت تا يك بار ديگر به اسلام حاكميت بخشد و امت را در مسير دعوت خالصانه‌اش، برانگيزاند و با گفتار و رفتار و قدرت سلاح، با قدرت‌هاى فريبكار و منحرف بستيزد تا حق را به جايگاه اصلى‌اش باز گرداند.

وى در كنار برادر ارجمندش امام مجتبى عليه السّلام نيز چونان دلاور مردان از خود گذشته حضور داشت تا در جهت آرامش و امنيّت مسلمانان و رهايى بخشيدن جمع برگزيده با ايمانى كه به دستورات رسالت اسلامى تمسّك جسته بودند از چنگ ددصفتان، دست به تلاش و فعّاليت بزند.

آن‌گاه كه انبوه مسلمانان در برابر شوكت و قدرت و فريبكارى مزدوران معاويه و جريانى كه براى مخدوش ساختن آيين راستين الهى آن را رهبرى مى‌كرد، دست از يارى دين خود برداشتند. امام حسين عليه السّلام هم‌چنان پايدار و مقاوم ايستاد و از هيچ تهديدى نهراسيد و از فرجام دردناكى كه در نتيجه‌