پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٧ - ٢ بردبارى و گذشت

مى‌خوردم. سپس اظهار داشت: اكنون به پا خيزيد به خانه من بياييد. وقتى وارد بر آن حضرت شدند به آنان غذايى مناسب خورانيد و بر اندامشان لباس پوشاند و دستور داد به هريك چند درهم هديه دهند.

نقل شده روزى حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام به مستمندان موجود در صفّه (جايگاه ويژه مهاجران اوليه در مسجد پيامبر) درحالى‌كه مشغول غذا خوردن بودند گذارش افتاد، عرضه داشتند: بفرماييد نهار. حضرت فرمود:

خداوند متكبران را دوست ندارد، نزد آنان نشست و همراه با آن‌ها غذا تناول كرد و سپس به آنان فرمود: اكنون كه من دعوت شما را پذيرا شدم، شما نيز دعوت مرا بپذيريد. آنان نيز پذيرفته و آن جمع را به منزل خويش برد و به همسرش فرمود: هر اندازه پول پس‌انداز كرده‌اى بياور تا بين اين افراد تقسيم كنم‌[١].

٢. بردبارى و گذشت‌

امام حسين عليه السّلام تربيت يافته مكتب نبوّت بود و روح بلند جدّ بزرگوارش رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله را در كالبد داشت؛ روح با عظمتى كه (در فتح مكه) از تمام كسانى كه با او در ستيز بوده و بر ضدّ رسالت اسلام قيام كرده بودند، گذشت و مورد عفو و بخشش قرار داد، قلب پرمهر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پذيراى همه مردم بود، وى به ارشاد و هدايت آنان سخت علاقمند بود و در اين راستا از ناسزاگويى افراد نادان نسبت به خويش خرده نمى‌گرفت و چشم‌پوشى مى‌كرد و تنها رضاى خدا، وى را به اين كار وا مى‌داشت. گناهكاران را به خود نزديك‌

[١] . اعيان الشّيعه ١/ ٥٨٠، تاريخ ابن عساكر، در حالات امام حسين عليه السّلام حديث ١٩٦، تفسير برهان ٢/ ٣٦٣.