پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٥ - ٣ جايگاه امام حسين عليه السلام از ديدگاه معاصران

گفت: اينان در علم و دانش، گوى سبقت را از ديگران ربوده و به خير و حكمت دست يافته‌اند[١].

٣. ابو هريره مى‌گويد: روزى حسين بن على كه عمّامه به سر نهاده بود بر ما وارد شد، پنداشتم پيامبر اكرم زنده شده است‌[٢].

امام حسين عليه السّلام در تشييع جنازه‌اى شركت جسته بود، خسته شد در بين راه نشست، ابو هريره با گوشه لباسش غبار كف پاهاى آن حضرت را برگرفت.

امام عليه السّلام فرمود: ابو هريره! چرا چنين مى‌كنى؟ در پاسخ گفت: مرا به خود واگذار، به خدا سوگند! اگر آن‌چه را من درباره‌ات مى‌دانم، مردم مى‌دانستند؛ شما را بر دوش خود بلند مى‌كردند[٣].

٤. روزى عبد اللّه بن عباس براى امام حسن و امام حسين عليهما السّلام ركاب گرفت تا سوار شوند، از ناحيه برخى افراد مورد نكوهش قرار گرفت و به او گفته شد: سنّ شما از آن‌ها بيشتر است! ابن عباس گفت: اين دو، فرزندان رسول خدا هستند، آيا سعادت نصيب من نشده كه ركاب آن‌ها را بگيرم؟[٤]

معاويه پس از شهادت امام مجتبى عليه السّلام به ابن عباس گفت: اكنون تو به سالارى قبيله‌ات درآمده‌اى. ابن عباس در پاسخ معاويه گفت: تا آن هنگام كه ابو عبد اللّه الحسين زنده باشد، من كاره‌اى نيستم‌[٥].

٥. انس بن مالك- آن‌گاه كه امام حسين عليه السّلام را مشاهده كرده بود- گفت:

حسين عليه السّلام بيش از همه به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شباهت داشت‌[٦].

٦. زمانى كه ابن زياد در مجلس خود بر لب و دندان (سر بريده) ابا عبد اللّه‌

[١] . خصال/ ١٣٦.

[٢] . بحار الانوار ١٠/ ٨٢.

[٣] . تاريخ ابن عساكر ٤/ ٣٢٢.

[٤] . همان.

[٥] . حياة الامام الحسين ٢/ ٥٠٠.

[٦] . اعيان الشّيعه ١/ ٥٦٣.