پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢ - ١ جايگاه امام حسين عليه السلام در قرآن

در حق نزديكان نازل شد، برخى مسلمانان مقصود آيه شريف را از نزديكانى كه اطاعتشان بر مسلمانان واجب گشته از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله جويا شدند حضرت در پاسخ فرمود: منظور آيه از نزديكان، على، فاطمه و فرزندان آنان (حسن و حسين است.)[١]

قرآن كريم در سوره مبارك دهر كه در تبيين عظمت حقيقت درونى و نفسانى اهل بيت عليهم السّلام و اخلاص در اطاعت و عبادتشان، نازل گشت، به تشريح علل و اسباب اين برترى و فضيلت پرداخته و مى‌فرمايد:

إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً* إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً* فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً* وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً[٢]؛

ما شما را براى رضاى خدا اطعام مى‌كنيم و خواستار هيچ‌گونه پاداشى از شما نيستيم* ما از پروردگارتان در آن روز عبوس و سخت، بيمناكيم* خداوند آنان را از شرّ آن روز نگاه مى‌دارد و آن‌ها را كه شاد و مسرورند، پذيرا مى‌شود* و در برابر صبر و بردبارى، بدان‌ها بهشت و لباس‌هايى از حرير بهشتى ارزانى مى‌دارد.

بنا به نقل بيشتر مفسّران و محدّثان، اين سوره مبارك در پى بيمارى امام حسن و امام حسين عليهما السّلام در حق اهل بيت نازل شد، كه امام على عليه السّلام نذر كرد به شكرانه بهبودى آن‌دو بزرگوار سه روز، روزه بگيرد. از اين‌رو، اعضاى خانواده پس از بهبودى فرزندان، به نحوى بايسته به نذر خود وفا كردند؛ وفايى برخوردار از زيبنده‌ترين مظاهر ايثار و از خودگذشتگى كه در حق آنان اين آيه نازل شد:

[١] . تفسير كبير، تفسير طبرى، درّ المنشور در تفسير/ مودّت.

[٢] . انسان/ ١٢- ٩.