پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٣ - دعاهاى امام حسين عليه السلام

حضرت به‌پا خاست تا جنازه يهودى بلندتر از سر مباركش قرار نگيرد.[١]

مؤلف كتاب «موسوعة كلمات الإمام الحسين» به نقل نزديك به دويست و پنجاه روايت در مورد احكام شرع كه در ابواب گوناگون فقه اسلام از ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام رسيده پرداخته است.

سيره و روش امام حسين عليه السّلام نيز مانند شيوه ساير ائمه اطهار عليهم السّلام در جهت سامان دادن به رفتار فردى و اجتماعى مسلمانان و جامعه اسلامى، يكى از منابع اصيل دريافت احكام الهى به شمار مى‌آورد.

دعاهاى امام حسين عليه السّلام‌

ميراث اهل بيت عليهم السّلام با پديده دعا و جنبه‌هاى كيفى و كمّى آن باهم، از امتياز خاص و بى‌مانندى برخوردار است. توجه به دعا در تمام حالات و شرايط زندگى، چنان‌كه خداى متعال فرمود: قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ‌[٢] جلوه‌اى است كه شيوه رفتار اهل بيت عليهم السّلام را از ديگران متمايز مى‌سازد و پيروان خود را نيز به همين شيوه تربيت كرده‌اند.

اين پديده در ايام حج و ديگر مراسم عبادى ميان پيروان و شيعيان اهل بيت، براى عموم مسلمانان به روشنى ملموس است. دعاهاى معصومين عليهم السّلام از جنبه محتوا و اهداف و مفاهيم، بى‌مانند است و به روشنى از فاصله زياد ميان آنان و ديگران پرده برمى‌دارد، خاك كجا و افلاك كجا؟

برخى روايات رسيده از امام حسين عليه السّلام ما را بر راز و رمز توجه فوق العاده آن بزرگواران به دعا و نيايش رهنمون مى‌شود:

[١] . كافى ٣/ ١٩٢.

[٢] . فرقان/ ٧٧« بگو اگر دعاى شما نباشد، خداوند به شما اعتنايى قائل نيست».