پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٨ - پندهاى ارزشمند

پرستش، عبادت بردگان تلقّى مى‌شود و دسته‌اى خدا را از سر سپاس و شكر نعمت‌هاى بى‌كرانش مى‌پرستند، اين نوع پرستش، عبادت آزادگان و برترين نوع عبادت به شمار مى‌آيد.[١]

٣. حضرت در مورد آثار و نتايج عبادت حقيقى مى‌فرمايد: «من عبد اللّه حق عبادته، آتاه اللّه فوق امانيه و كفايته»؛[٢]

كسى كه خداوند را آن‌گونه كه شايسته است، پرستش نمايد خداوند موهبتى بالاتر از آرزوها و فراتر از آن‌چه او را كفايت مى‌كند، بدو عنايت خواهد كرد.

٤. در پاسخ به پرسشى پيرامون ادب فرمود: ادب آن است كه وقتى از خانه‌ات بيرون مى‌روى، با هركس روبرو شوى او را برتر از خود بدانى.[٣]

٥. امام حسين عليه السّلام فرمود: اگر اموالت به حال تو سودمند بود از آن بهره‌برده‌اى، تو براى آن ماندگار نيستى و مال نيز براى تو ماندنى نيست. بنابراين، پيش از آن‌كه خود طعمه آن شوى، از آن بهره‌بردارى نما و هزينه‌اش كن.[٤]

پندهاى ارزشمند

١. شخصى به حضرت نوشت مرا با دو حرف اندرز دهيد. حضرت در پاسخ او مرقوم فرمود:

«من حاول امرا بمعصية اللّه تعالى كان أفوت لما يرجوا و أسرع لمجى‌ء ما يحذر»؛[٥]

آن كس كه با ارتكاب معصيت و نافرمانى خدا، در پى انجام كارى باشد، ديرتر به خواسته‌اش مى‌رسد و آن‌چه از آن بيم داشت زودتر به سراغش خواهد آمد.

[١] . تحف العقول/ ١٧٥.

[٢] . بحار الانوار ٧١/ ١٨٤.

[٣] . ديوان الامام الحسين/ ١٩٩.

[٤] . بحار الانوار ٧١/ ٣٥٧.

[٥] . كافى ٢/ ٣٧٣.