پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٧ - اخلاق و تربيت معنوى

يگانگى خدا و شناخت او و هدايت الهى مى‌باشد بلكه مى‌توان گفت: يك دوره كامل اصول عقايد تلقى مى‌شوند، آنجا كه در آغاز دعا عرضه مى‌دارد:

«الحمد لله الذي ليس لقضائه دافع و لا لعطائه مانع و لا كصنعه صنع صانع و هو الجواد الواسع، فطر أجناس البدائع و أتقن بحكمته الصنائع، لا تخفى عليه الطلائع و لا تضيع عنده الودائع، أتى بالكتاب الجامع و (بشرع الإسلام) النور الساطع و هو للخليقة صانع و هو المستعان على الفجائع ...»؛[١]

حمد و ستايش خدايى را مى‌سزد كه قضايش واقع مى‌شود و در بذل و بخشش او مانعى وجود ندارد و آفرينش هيچ آفريننده‌اى نظير پديده‌هايش نيست، او جواد و بخشنده و گشايش‌بخش است، انواع آفريده‌ها را خلق كرد و با حكمت خود، كارها را تحكيم بخشيد، پديده‌هايش نهان نيست و امانت‌ها نزدش به تباهى نمى‌رود.

كتاب جامع (قرآن) را با نور ساطع نازل فرمود. او آفريدگار آفريده‌هاى خويش است و در حوادث ناگوار، تنها از او يارى خواسته مى‌شود ...

اخلاق و تربيت معنوى‌

١. از امام حسين عليه السّلام در مورد خير دنيا و آخرت سؤال شد، آن بزرگوار در پاسخ مرقوم فرمود: به نام خداوند بخشنده مهربان، اما بعد؛ كسى كه رضاى خدا را هرچند به نارضايتى مردم بينجامد جلب كند، خداوند او را از مردم بى‌نياز مى‌كند و هركس رضايت مردم را هرچند با نارضايتى خدا به دست آورد، خداوند او را به مردم وامى‌گذارد. و السّلام.[٢]

٢. امام عليه السّلام در بيان اقسام عبادت و درجات بندگان الهى مى‌فرمايد:

گروهى خداوند را با شوق به ثواب و پاداش، عبادت مى‌كنند كه اين قسم پرستش، عبادت بازرگانان است، برخى او را به جهت ترس و بيم از عذابش مى‌پرستند، اين نوع‌

[١] . موسوعة كلمات الامام الحسين/ ٧٩٣- ٨٠٦، به نقل از اقبال الأعمال/ ٣٣٩.

[٢] . امالى صدوق/ ١٦٧.