پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠ - ١ جايگاه امام حسين عليه السلام در قرآن

جاودانه ساخت و فرمود:

فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ‌[١]؛

هرگاه پس از علم و دانشى كه به تو رسيده باز هم كسانى با تو به ستيز برخيزند به آن‌ها بگو: بياييد هريك از ما و شما فرزندان و زنان و خودمان را فرا خوانده و سپس يكديگر را نفرين نموده و لعنت خدا را نثار دروغگويان سازيم.

ناقلان حديث به طرق گوناگون روايت كرده‌اند كه اين آيه شريف در شأن اهل بيت عليهم السّلام يعنى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السّلام نازل گشته و منظور از كلمه «أبناء» در اين آيه بى‌ترديد وجود مقدس امام حسن و امام حسين عليهما السّلام است.

رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در اين رخداد تاريخى تصريح فرموده جمعى كه همراه با آنان، براى مباهله آمده بود برترين انسان‌هاى روى زمين و گرامى‌ترين آن‌ها در پيشگاه خدايند. به همين دليل پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به اتفاق آنان مباهله انجام داد و كشيش نجران نيز به اين واقعيّت اذعان نموده و گفت: «من امروز، با چهره هايى روبرو هستم كه اگر از خدا درخواست كنند كوهى را از جا بركند، اين كار را عملى خواهد ساخت»[٢].

اين ماجرا نيز همانند آيه شريف ياد شده بر مقام والا و جايگاه بلند و برترى اهل بيت دلالت دارد و در پيشگاه خدا و رسول او محبوب‌ترين‌

[١] . سوره آل عمران/ ٦١.

[٢] . نور الابصار/ ٢٣- ٢٢، به تفسير جلالين، روح البيان، كشّاف، بيضاوى، رازى و صحيح ترمزى ٢/ ١٦٦، سنن بيهقى ٧/ ٦٣، صحيح مسلم كتاب فضائل الصحابه، مسند احمد ١/ ٨٥ و مصابيح السنه ٢/ ٢٠١ مراجعه شود.