پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٨ - سنت مبارك

وضعيت و مصالح امتش دست به تلاش مى‌زد و به آن‌چه خير دنيا و آخرت را برايش در پى داشت مى‌پرداخت.[١]

٣. امام عليه السّلام روايت كرده روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اندوهگين بود، سبب اندوهش را پرسيدند، فرمود: در خواب ديدم كه بنى اميّه يكى پس از ديگرى بر اين منبرم بالا مى‌روند» عرض شد: اى رسول خدا! بدان‌ها توجهى نكنيد آنان تنها به پست و مقام دنيوى دست مى‌يابند. و خداوند آيه شريف‌ وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ ...[٢] را در همين زمينه نازل فرمود.

٤. نيز آن حضرت روايت كرده كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله هرگاه غذا تناول مى‌كرد مى‌فرمود: «اللهم بارك لنا فيه و ارزقنا خيرا منه»، خدايا! در اين غذا برايمان بركت قرار ده و بهتر از آن را نصيبمان فرما. و هرگاه شير مى‌نوشيد مى‌فرمود: «اللهم بارك لنا فيه، و ارزقنا منه»؛[٣] خدايا! در آن براى ما بركت عنايت كن و از آن نصيبمان فرما و هرگاه به تضرع و زارى مى‌پرداخت و دعا مى‌كرد، دستان مباركش را به آسمان بلند مى‌كرد و نظير فقير و بينوايى كه درخواست غذا بكند دستانش را از يكديگر فاصله مى‌داد.[٤]

٥. از امام حسين عليه السّلام پرسيدند: كيفيّت اذان چگونه بوده است؟ در پاسخ فرمود: در مورد اذان، وحى الهى بر پيامبرتان نازل مى‌شود ولى شما مدعى هستيد كه وى اذان را از عبد اللّه بن زيد دريافت كرده است؟ من از پدر بزرگوارم على بن ابى طالب عليه السّلام شنيدم مى‌فرمود: آن‌گاه كه نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله به معراج رفت. خداوند فرشته‌اى را فروفرستاد تا فقرات اذان و اقامه را دوتادوتا ادا نمايد و سپس جبرئيل به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله عرضه داشت: اى محمد!

[١] . موسوعة كلمات الامام الحسين/ ٥٧١- ٥٧٥ به نقل از مجمع الزوائد ٨/ ٢٧٤، معانى الأخبار/ ٩٧.

[٢] . همان/ ٥٧٥، به نقل از الغدير ٨/ ٢٤٨.

[٣] . موسوعة كلمات الامام الحسين/ ٥٧٨ به نقل از عيون اخبار الرضا ٢/ ٤٢.

[٤] . همان به نقل از بحار الانوار ١٦/ ٢٨٧.