پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٧ - سنت مبارك

تحقق بخشيد.

بدين‌گونه ملاحظه مى‌كنيم كه ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام در ميراث ارزشمند خود، به نقل سيره نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله و بيان روايات سنّت آن حضرت و عمل بدان و زنده نگاه داشتن‌اش توجّهى فوق‌العاده مبذول داشته و تا پايه قيام و شورش بر ضد كسانى كه در تباه‌سازى و تغيير و تحوّل سنّت آن بزرگوار برآيند، پيش رفته است. آن حضرت فرمود:

١. رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله خوشخوترين آفريده خدا بود.»[١]

٢. امام حسين عليه السّلام نيز مانند برادر ارجمندش امام مجتبى عليه السّلام رفتارى را كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در زندگى خود و با خاندان و ياران و نحوه نشستن و مجلسيانش داشت، به وصف كشيده است. اين دو امام همام ويژگى‌هاى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله را از پدر بزرگوارشان على عليه السّلام كه از كودكى تا زمان رحلت نبى اكرم، پرورش يافته مكتب آن حضرت بود، دريافت كرده بودند كه به بخشى از اين شيوه رفتار اشاره مى‌كنيم، امام حسين عليه السّلام فرمود: از پدر بزرگوارم پرسيدم:

سكوت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله چگونه بود؟

فرمود: سكوت وى بر چهار چيز بود: حلم و بردبارى، پروا داشتن، به اندازه رفتار كردن و انديشيدن، اما در اندازه رفتار كردن، ايشان در نگاه كردن و گوش فرادادن به مردم، تفاوتى ميان آنان قائل نمى‌شد، اما انديشيدن‌اش در امور باقيماندنى يا ناپايدار بود، و حلم و بردبارى‌اش با شكيبايى در او جمع آمده بود، هيچ‌چيز او را خشمگين نمى‌ساخت و تحريك نمى‌كرد و بر چهار چيز مراقبت داشت: كارهاى نيك انجام مى‌داد تا مردم از او پيروى كنند، از انجام كارهاى ناپسند خوددارى مى‌كرد تا مردم از انجام آن‌ها خوددارى كنند و در جهت بهبود

[١] . موسوعة كلمات الامام الحسين/ ٥٧١ به نقل از كنز العمال ٧/ ٢١٧.