پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٢ - پيكارى به ياد ماندنى

ريشه دوانيده و شاخه‌هايتان با آن پيوند خورده است، شما به پليدترين ميوه‌اى مى‌مانيد كه در گلوى باغبان و نگهبان رنجديده‌اش گلوگير شود و در كام تجاوزكاران غاصب، گوارا و لذّت بخش باشد.

مردم! به هوش باشيد! اينك اين شخص فرومايه فرزند فرومايه (ابن زياد) مرا بين انتخاب يكى از دو راه ذلّت‌پذيرى و يا مرگ با افتخار، مخيّر ساخته است. چقدر دور است از همّت ما كه ذلّت و خوارى را برگزينيم. خدا و پيامبر او و اهل ايمان و غيرتمندان دورانديش و دامن‌هاى پاك و اصل و تبار پاكيزه و جان‌هاى ستم‌ستيز و باشرافت، نخواهند پذيرفت كه ما فرمانبردارى از فرومايگان و استبدادگران پست را بر مرگ شرافتمندانه ترجيح دهيم.

بدانيد! من با اعضاى همين خاندان و ياران اندكم، با اين‌كه مردم دست از يارى‌ام شسته‌اند براى مبارزه با ستم‌پيشگان دورانم به پيش خواهم تاخت.

سپس امام عليه السّلام به خواندن اشعار فروة بن مسيك مرادى پرداخت و اظهار داشت:

اگر ما در اين پيكار بر دشمن نابكار پيروز گرديم، در گذشته نيز پيروز بوده‌ايم و اگر به ظاهر، شكست نصيبمان شود باز هم شكست از ما به دور است و ترس و بيم زيبنده ما نيست، اما اكنون رخدادهايى پديدار گشته كه به ظاهر سودى به ديگران رسيده است. به سرزنشگران ما بگو: بيدار باشيد كه آنان نيز همانند ما با سرزنشگران روبرو خواهند شد. هرگاه مرگ، شتر خويش را بر در خانه‌اى حركت داد، آن را در كنار در ديگرى نيز خواهد خواباند.

به خدا سوگند! پس از اين پيمان‌شكنى و پيوستن به دشمنان جز اندك فرصتى نظير فرصت سوار شدن پياده‌اى بر مركب، نخواهيد يافت و گردش آسياى روزگار شما را به گرد خويش مى‌چرخاند و به اضطراب و نابودى سوق مى‌دهد. اين آينده‌نگرى و پيشگويى از آينده را پدر بزرگوارم از جدّ گرانقدرم پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به من خبر