پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٠ - اطلاع امام عليه السلام از پيمانشكنى مردم

نصيب كرد و به غنايمى دست يافتيم. سلمان فارسى رحمة اللّه عليه به ما گفت:

آيا واقعا از فتح و گشايش و غنايمى كه به دست آورده‌ايد بسيار شادمانيد؟

در پاسخ گفتيم: آرى؛

وى گفت: اگر شما سرور جوانان خاندان نبى اكرم را ببينيد، از جنگ و غنايمى كه امروز به دست آورده‌ايد، شادمانتر خواهيد شد. آرى، اكنون (همان روز فرارسيده) من شما را به خدا مى‌سپارم.

گفته‌اند: به خدا سوگند! زهير رحمة اللّه عليه همواره در ركاب امام حسين عليه السّلام بود تا به فيض شهادت نايل آمد.[١]

اطلاع امام عليه السّلام از پيمان‌شكنى مردم‌

شهر كوفه در اضطراب و آشفتگى به سر مى‌برد و آثار و نشانه‌هاى عقب نشينى جدى آشكار مى‌گشت و توازن قدرت به سود سلطه‌گران اموى آغاز شده و ضعف و سستى و از هم‌پاشيدگى به تشكيلات جبهه مخالف، راه يافته بود و آدم‌كشى و جاسوسى و رشوه، بيداد مى‌كرد.

بدين ترتيب، جبهه مخالف، فروپاشيد و بيعت‌كنندگان پيمان شكستند و مسلم بن عقيل، هانى بن عروه و قيس بن مسهر صيداوى به شهادت رسيدند و مختار بن عبيدة ثقفى به زندان افتاد و اوضاع كوفه به آشفتگى قبلى بازگشت.

امام حسين عليه السّلام هم‌چنان به راه خود ادامه مى‌داد و اخبار و اطلاعات جديدى از روند پيشامدها نداشت. از اين‌رو، عبد اللّه بن يقطر را نزد مسلم فرستاد تا وضعيت را برايش روشن‌تر اعلام كند، ولى در مسير خود در

[١] . ارشاد ٢/ ٧٢- ٧٣، الكامل فى التاريخ ٣/ ١٧٧، اخبار الطوال/ ٢٤٦.