پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٧ - گزينش هجرت به عراق

گزينش هجرت به عراق‌

با همه تحليل و بررسى‌هايى كه پيرامون اوضاع جامعه كوفه صورت گرفته و منفى‌بافى‌هايى كه اغلب آن‌ها را تحليلگران، بدون جزم و يقين پيش‌گويى كرده‌اند، ولى ما بر اين باوريم كه وجود مقدس ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام هجرت به عراق را به علل و انگيزه‌هايى برگزيد كه به مواردى از آن مى‌توان اشاره مى‌شود:

١. تكليف الهى در مورد از ميان بردن جور و ستم و انجام امر به معروف و نهى از منكر، بى‌استثنا همه مسلمانان را شامل مى‌شود، ولى ما در هيچ‌يك از متون تاريخى به موضوعى برنخورديم كه دلالت داشته باشد يكى از كشورهاى اسلامى غير از كشور عراق در جهت رويارويى با حكومت بنى اميه از آغاز ظاهر شدن آنان در عرصه سياسى و انقراض‌شان، اقدامى انجام داده باشد.

٢. امام حسين عليه السّلام تنها در آن روز كه از او درخواست بيعت با يزيد شد، براى رويارويى با ستم و بيداد امويان قيام و در جهت زنده نگاه داشتن رسالت اسلامى، دعوت خويش را اعلان نكرد بلكه دعوت آن بزرگوار در گذر زمان، فراتر از آن‌چه ياد شد، امتداد داشت.

ما به هيچ متن تاريخى برنمى‌خوريم كه دلالت داشته باشد يكى از ملل مسلمان جهان اسلام غير از مردم عراق به نداى امام حسين عليه السّلام و نهضت آن حضرت پاسخ مثبت داده باشند، بلكه دعوت‌هاى فراوان و اصرار و پافشارى كه از ناحيه مردم آن سامان متوجه امام عليه السّلام بود، حاكى از دوستى و خيرخواهى و آمادگى حمايت از قيام، و نهضت آن بزرگوار و رويارويى با حكومت فاسد اموى تلقى مى‌شد.