پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٦ - مبحث پنجم حركت امام عليه السلام به عراق

مبحث پنجم: حركت امام عليه السّلام به عراق‌

كوفه را كه ابن زياد در آن دست به خيانت زد و پيروان امام حسين عليه السّلام را تحت پيگرد قرار داده مى‌گذاريم و مى‌گذريم و به مكه بازمى‌گرديم تا حركت كاروان ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام را تا كربلا و حادثه بزرگ آن پى بگيريم.

به گفته تاريخ‌نگاران حضرت مسلم- رحمة اللّه عليه- روز سه‌شنبه هشتم ذى حجه سال ٦٠ در كوفه دست به قيام زد و روز چهارشنبه نهم همان ماه در روز عرفه به شهادت رسيد و حركت امام حسين عليه السّلام از مكه به عراق پس از اقامت وى در باقيمانده ماه شعبان و رمضان و شوال و ذى‌قعده و هشت روز از ذى حجه سال ٦٠ در مكه دقيقا همان روز قيام حضرت مسلم- روز ترويه- صورت پذيرفت و در مدت اقامت حضرت در مكه چند تن از مردم حجاز و بصره به خاندان و هوادارانش افزوده شدند.

هنگامى كه امام حسين عليه السّلام تصميم گرفت رهسپار عراق گردد، خانه كعبه را طواف كرد و سعى بين صفا و مروه انجام داد و از احرام خارج شد و آن را عمره قرار داد. زيرا از بيم اين‌كه مبادا دستگير شود و او را نزد يزيد بن معاويه بفرستند، كامل كردن حج برايش ميسّر نبود. از اين‌رو، حضرت به اتفاق اعضاى خاندان و فرزندان و پيروان، حركت خويش را آغاز كرد و تا آن زمان هنوز خبر شهادت حضرت مسلم به وى نرسيده بود.[١]

[١] . ارشاد ٢/ ٦٧.