پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٨ - پاسخ امام عليه السلام به نامههاى كوفيان

اهداف و مقاصد راستين آن‌ها مطلع گرداند. در همين راستا، مسلم بن عقيل فرد مورد اعتماد وى و بزرگ خاندانش را براى اين كار برگزيد، مسلم در امور سياسى انسانى فوق‌العاده ماهر و كاردان، و پيش از همه در رويارويى با شرايط سخت و دشوار و پايدارى و مقاومت در برابر رخدادهاى بزرگ، از توان و قدرت برخوردار بود، امام عليه السّلام توسط وى نامه‌اى به مردم كوفه فرستاد كه با عبارات مختلفى نقل شده از جمله صاحب ارشاد آن را اين‌گونه روايت كرده است:

بسم اللّه الرحمن الرحيم‌

از حسين بن على به بزرگان و سران مؤمن و مسلمان.

اما بعد، آخرين نامه شما توسط هانى و سعيد به دستم رسيد و به آن‌چه در نامه‌هايتان يادآور شده و توضيح داده بوديد، اطلاع حاصل كردم درخواست بيشتر شما در اين نامه‌ها اين بود كه ما از امام و پيشوايى برخوردار نيستيم، به سوى ما رهسپار شو، شايد خداوند به وسيله شما، ما را به حق هدايت رهنمون كند.

اكنون من برادر و پسر عموى خود (مسلم بن عقيل) كه ميان خاندانم بيش از همه مورد اطمينان من است به سويتان فرستادم. اگر مسلم به من بنويسد كه خواسته اكثريت مردم و ديدگاه افراد آگاه كوفه همان‌گونه است كه فرستادگانتان حضورا بازگو نموده‌اند و من در نامه‌هايتان خواندم به خواست خدا در آينده‌اى نه چندان دور به سوى شما حركت خواهم كرد. به جانم سوگند! پيشواى راستين كسى است كه به كتاب خدا عمل نموده و به عدالت رفتار نمايد و از حق پيروى كند و به خاطر خدا خويشتن‌دارى نمايد.[١]

[١] . ارشاد ٢/ ٣٩، اعلام الورى ١/ ٤٣٦، فتوح ابن اعثم ٥/ ٣٥، مقتل خوارزمى ١/ ١٩٥.