پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٤ - مبحث چهارم امام عليه السلام به سوى مكه

تشكيل مى‌دادند، از انجام قيام هشدار مى‌دادند و ترجيح مى‌دادند امام حسين عليه السّلام نظر به فاصله زياد يمن از پايتخت حكومت و وجود گروهى از پيروان وى و پدر بزرگوارش در آن سامان، به آن ديار هجرت نمايند.[١]

دسته‌اى ديگر، مردم را پراكنده نموده و از تصميم‌شان بازمى‌داشتند و آنان را از فرجام شورش بر ضد حاكم بيمناك مى‌ساختند و با نصيحت امام عليه السّلام، از او خواستند مانند ساير مردم تن به بيعت بدهد و بر جور و ستم، صبر و بردبارى نمايد چنان‌كه عبد اللّه بن عمر در نصيحت خود به امام حسين عليه السّلام چنين پيشنهادى داد.[٢]

مبحث چهارم: امام عليه السّلام به سوى مكه‌

امام حسين عليه السّلام با اعضاى خاندان و برادران و عموزادگان و برخى از پيروان وفادارش مدينه را به قصد مكه ترك گفت و جز برادرش محمد حنفيه كسى در مدينه باقى نماند. از برخى منابع تاريخى برمى‌آيد كه امام عليه السّلام در خانه عباس بن عبد المطلب،[٣] و به گفته برخى منابع ديگر در شعب على، اقامت گزيد.[٤] (به هرترتيب)، امام حسين عليه السّلام مدت چهار ماه و چند روز نيز از ذى حجه را در مكه اقامت فرمود و در آن ديار كعبه آمال دل‌ها بود. مسلمانان پيرامون وى گرد آمدند و احكام اسلام را از آن بزرگوار دريافته و حلال و حرام خدا را از وى، مى‌آموختند و فرماندار مكه يحيى بن حكيم، هيچ‌گونه تعرضى نسبت به وى انجام نداد و به اين دليل كه وى امام را به خود واگذاشت، يزيد بن‌

[١] . مقتل خوارزمى ١/ ١٨٧ و ٢١٦، مروج الذهب ٣/ ٦٤.

[٢] . مقتل خوارزمى ١/ ١٩١.

[٣] . تاريخ ابن عساكر ١٣/ ٦٨.

[٤] . الاخبار الطوال/ ٢٠٩.