پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٤ - حركت امام عليه السلام در شب دوم

مروان گفت: من به تو فرمان مى‌دهم به بيعت با امير المؤمنين يزيد تن دردهى، زيرا براى دنيا و آخرتت بهتر است.

امام عليه السّلام با سخنان بليغ خود به او پاسخ داد:

«على الاسلام السّلام اذ قد بليت الامّة براع مثل يزيد ... سمعت جدّى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يقول: الخلافة محرّمة على آل ابي سفيان و على الطلقاء و أبناء الطلقاء فاذا رأيتم معاوية على منبري فابقروا بطنه، فو اللّه لقد رآه اهل المدينة على منبر جدي فلم يفعلوا ما امروا به‌[١]؛

آن‌گاه كه مسلمانان به زمامدارى، مانند يزيد مبتلا شوند بايد فاتحه اسلام را خواند ... از جدم رسول خدا شنيدم مى‌فرمود: خلافت بر خاندان ابو سفيان و آزادشده‌گان و فرزندان آزادشده‌گان حرام است، هرگاه ديديد معاويه بر منبر من بالا رفت، شكمش را پاره كنيد. به خدا سوگند! مردم مدينه، معاويه را بر فراز منبر جدم ديدند و آن‌چه را فرمان يافته بودند، عملى نساختند.

حركت امام عليه السّلام در شب دوم‌

به گفته تاريخ‌نگاران: امام حسين عليه السّلام آن شب را كه شب شنبه ٢٧ رجب سال ٦٠ هجرى بود، در منزل خويش اقامت نمود و وليد بن عتبة به نامه‌نگارى با عبد اللّه بن زبير جهت بيعت با يزيد و امتناع او از بيعت، سرگرم بود. ابن زبير همان شب از مدينه راهى مكه شد، صبح روز بعد وليد يكى از مأموران هوادار بنى اميه را به اتفاق هشتاد سواره‌نظام در پى او فرستاد، ولى به وى دست نيافته و بازگشتند. وليد در ساعات پايانى روز شنبه، همان افراد را نزد امام حسين عليه السّلام‌

[١] . فتوح بن اعثم ٥/ ١٧، مقتل خوارزمى ١/ ١٨٤.