پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٦٨ - آغاز قيام

مبحث دوم: حكومت يزيد و قيام ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام‌

آغاز قيام‌

يادآور شديم كه امام حسين عليه السّلام با اين‌كه شديدا با حكومت معاوية مخالفت داشت- و اشكال متعددى از آن را نقل كرديم- ولى نظر به پايبندى وى به قرارداد صلحى كه برادر بزرگوارش امام حسن عليه السّلام با معاويه امضاء كرده بود، تلاش براى بركنارى معاويه را پذيرا نشد.

تاريخ‌نگاران با ثبت اين موضع‌گيرى اصولى امام حسين عليه السّلام گفته‌اند:

زمانى كه امام حسن مجتبى عليه السّلام به شهادت رسيد، شيعيان عراق دست به جنبش زده و طى نامه‌اى از امام حسين عليه السّلام خواستار بركنار ساختن معاويه و گرفتن بيعت براى خود شدند، كه امام حسين عليه السّلام آنان را از اين كار باز داشت و يادآور شد كه بين او و معاويه عهد و پيمانى است كه تا پايان مدت آن، شكستن آن پيمان، برايش روا نيست و هرگاه معاويه به هلاكت رسيد، در آن تجديدنظر خواهد كرد[١].

از همين رهگذر براى پيروان امام عليه السّلام و نيز دستگاه حكومت، به خوبى روشن بود كه امام حسين عليه السّلام با مرگ معاويه هيچ‌گونه پاى‌بندى و التزامى نسبت به قرارداد صلح نخواهد داشت به همين دليل، قيام خود را بر ضد نظام حاكم ستم‌پيشه‌اى كه زمام آن را يزيد فاسق به عهده دارد، آغاز خواهد نمود. از اين‌رو، وجود مقدس امام حسين عليه السّلام بزرگترين عامل نگرانى هيئت حاكمه، به شمار مى‌آمد.

[١] . ارشاد ٢/ ٣٢.