پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٦٣ - توجه دادن مردم به مسئوليتهاى خود

تشكيل مى‌دادند و قريب به دويست تن از ياران پيامبر در آن جمع حضور داشتند، امام عليه السّلام در جمع آنان به ايراد سخن پرداخت و پس از حمد و ثناى خدا چنين فرمود:

اما بعد، بلاهايى را كه اين انسان سركش- يعنى معاويه- بر ما و پيروانمان وارد ساخته، به خوبى ديديد و دانستيد و گواهى داديد. من امروز پرسشى از شما دارم، اگر راست گفتم مرا تصديق كنيد و اگر دروغ گفتم، تكذيبم نماييد.

سخنانم را بشنويد و آن‌ها را نهان داريد، سپس به شهر و ديار خود بازگرديد و كسانى را كه بدان‌ها اعتماد داريد بدان‌چه شما را آگاه ساختم فراخوانيد زيرا من بيم آن دارم كه اين حق (مسأله ولايت) كهنه و مندرس شود و از ميان برود و خداوند نور خود را كامل مى‌گرداند، هرچند كافران ناخرسند باشند.

راوى مى‌گويد: امام حسين عليه السّلام تمام آياتى را كه خداوند در حق اهل بيت نازل كرده بود قرائت فرمود و تفسير كرد و آن‌چه را جد بزرگوارش رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله درباره پدر و برادر و مادر و خودش و خاندان او فرموده بود، همه را يادآور شد و يارانش هريك در پاسخ اين مطالب اظهار مى‌داشتند:

آرى، صحيح است، ما اين مطالب را شنيده و بدان گواهى داده‌ايم. از جمله مواردى كه حضرت آنان را سوگند داد، بدان‌ها فرمود:

شما را به خدا! آيا مى‌دانيد آن زمان كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ميان ياران خود پيمان برادرى برقرار ساخت، على بن ابى طالب برادر پيامبر گرديد، زيرا بين خود و او پيمان برادرى بست و فرمود: «تو برادر من و من در دنيا و آخرت برادر توام».

عرض كردند: آرى، چنين است.

فرمود: شما را به خدا سوگند! آيا مى‌دانيد رسول خدا مكان مسجد و منازل خويش را خريدارى كرد و آن‌ها را بنا نهاد و سپس در آن مكان حجره و اتاق ساخت. نه اتاق‌