صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٢٤ - لزوم حفظ وحدت

مى‌شكست. اگر آن روز هم مى‌گفت خوب، من يك آدمم، من كه نمى‌توانم در مقابل توپ حرفى بزنم، هر كسى اين فكر را مى‌كرد، حالا باز همان بساط بود و همان «آريامهر» بود و همان نصيرى بود و همان هويدا و همان بساط. اما اين قطره‌ها كه به نظر مى‌آيد چيزى نيستند، و هستند، وقتى پهلوى هم جمع شدند از بين بردند اينها را. الآن هم همين طور است. اين قطره‌ها متفرق نشوند. اينها دنبال اين هستند كه اين قطره‌ها را از حال اجتماع بيرون كنند؛ متفرق كنند؛ بشوند قطره، قطره قطره. قطره را بعد هم مى‌شود از بين برد. يك پاسبان از بين مى‌برد. الآن وقت اين است كه همه با هم دست به هم بدهيم؛ همه با هم تأييد هم را بكنيم. من تأييد شما را بكنم؛ شما تأييد مرا بكنيد؛ ما همه تأييد دانشگاهيها را بكنيم؛ دانشگاهيها تأييد بازاريها را بكنند؛ بازاريها تأييد [ديگران‌] را بكنند؛ تا اين كار [را] پيش ببرند؛ تا اين آشفتگيها كم كم رفع بشود؛ تا اين موانع برداشته بشود، و بعد دنبالش سازندگى پيش بيايد.

ان شاء اللَّه خداوند همه شما را- مى‌دانم كه حسن نيت داريد همه‌تان؛ مى‌دانم دلتان براى اين مملكت مى‌سوزد؛ لكن در عين حالى كه الآن اين آشفتگيها هست، الآن اين كندرويها هست، لكن بايد كمك بكنيد. نبايد يك بارى را روى بار بگذاريم. بايد يك بارى را كم كنيم- ان شاء اللَّه خداوند همه شما را حفظ كند؛ موفق باشيد؛ بانوان را حفظ كند؛ آقايان را حفظ كند و همه موفق باشيد.

و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته‌