را از ماها سلب كردند. آنهايى كه زمان رضا خان را درك كرده‌اند مى‌دانند چه مى‌گويم. آنها ديدند كه چه كردند با ما، و چه كردند با زنهاى محترم ما. آنها كه زمان محمد رضا را درك كردند، آنها هم مى‌بينند. با اسمهاى فريبنده، با الفاظ بزك كرده مملكت ما را رو به خرابى بردند. بالاتر از همه جوانهاى ما را فاسد كردند. نيروى انسانى ما را به عقب نشاندند. زن در زمان محمد رضا و رضا پهلوى عنصر مظلومى بود، و خودش نمى‌داند. آن قدر كه ظلم در اين دو زمان شد در زمان جاهليت معلوم نيست شده باشد. آن قدر كه انحطاط براى زنها در اين قرن شد معلوم نيست كه در قرن جاهليت شده باشد. در هر دو قرن مظلوم بوده‌اند زنها؛ آن وقت اسلام آنها را از اسارت بيرون آورد، و در اين زمان هم اميدوارم كه اسلام باز دست آنها را بگيرد و از غرقاب ذلتها و مظلوميتها نجات بدهد.

اى زنهاى محترم بيدار بشويد! توجه كنيد! بازى نخوريد! گول اين شياطين كه مى‌خواهند شما را به ميدان بكشند، گول اينها را نخوريد؛ اينها فريبنده‌اند. اينها دنبال «فريبا» هستند؛ مثل شاه ملعون. به اسلام پناه بياوريد. اسلام براى شما سعادت ايجاد مى‌كند.

فردا روز زن است. روز زنى است كه عالم به او افتخار دارد؛ روز زنى است كه دخترش‌ [١] در مقابل حكومتهاى جبار ايستاد و آن خطبه را خواند و آن حرفها را زد كه همه مى‌دانيد؛ زنى كه در مقابل يك جبارى ايستاد- كه اگر مردها نفس مى‌كشيدند همه را مى‌كشتند- و نترسيد و ايستاد و محكوم كرد حكومت را، يزيد را محكوم كرد. به يزيد فرمود تو قابل آدم نيستى، تو انسان نيستى. زن يك همچو مقامى بايد داشته باشد. زنهاى عصر ما بحمد اللَّه شبيه به همانها هستند. ايستادند در مقابل جبار با مشت گره كرده؛ بچه‌ها در آغوششان، و به نهضت كمك كردند. خداوند ما را از شرّ شياطين نجات بدهد. خداوند جوانان ما را از شرّ اين شياطين انسى نجات بدهد. خداوند بانوان ما را، دوشيزگان ما را از شرّ اينها نجات بدهد. سلام بر همه شنوندگان.

[١] اشاره به حضرت زينب كبرى- سلام اللَّه عليها- و خطبه معروف او در مجلس يزيد بن معاويه است.