صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٠ - طرحهاى سازندگى
نقشههاى زيادى درآوردند نشان دادند، كه ما در همه اقشار مملكت مىخواهيم راهسازى بكنيم، و شروع مىكنيم. من سفارش كردم كه روستاها و جاهاى دوردست زودتر بايد شروع بشود و قبل از جاهاى ديگر. آنها هم همين مطلب را قبول كردند. راجع به كارگر، اينها مشغولند براى اينكه كار درست كنند، و كارگر را به كار وادارند و- عرض مىكنم كه- اين قشر را هم به كار وادارند. وقتى كه به كار وادار شدند، هم براى خودشان خوب است، هم مملكت راه مىافتد؛ لكن يك صبر انقلابى شما لازم داريد و ما. ما همه بدبختى داريم؛ لكن بايد يك قدرى صبر بكنيم، يك قدرى تحمل بكنيم. اين را حمل نكنيد به اينكه يك قشرى را بر قشر ديگر مقدم مىداريم. و خدا مىداند كه اسلام و آنى كه ما مىخواهيم- و همهمان تابع اسلاميم- بين هيچ يك فرقى نمىگذارند؛ همه حقوق را ملاحظه مىكنند. مسلمين همه يد واحده هستند. مسلمين همه برادر هستند. اينكه مسلمين يك طايفهشان به طايفه ديگر مقدّم باشد، اينها نيست در كار. حقوق همه، همه مسلمين، بلكه هر كس كه در مملكت اسلامى زندگى مىكند، يك حقوقى دارد؛ اسلام به آن حقوق مىرسد. اين اقليتهاى مذهبى، از قبيل زرتشتى، از قبيل يهودى، از قبيل نصارا، كه در ايران گروههاى فراوانى هستند، اينها را هم اسلام برايشان احترام قائل است؛ مىخواهد كه اينها هم به حقوق خودشان برسند. اما توهّم اين معنا نشود؛ و من احتمال مىدهم كه خداى نخواسته باز يك دستهايى در كار باشد كه پيش برادرهاى كُرد ما بروند بگويند كه ببينيد دولت اسلامى شد و كارى نشد؛ پيش برادرهاى بلوچ ما بروند همين حرف را بزنند، پيش برادرهاى بختيارى ما بروند همين حرف را بزنند، پيش قشقاييها بروند همين حرف را بزنند؛ براى اينكه يك آشوبى باشد؛ آرامش نباشد كه ما مملكتمان را به طور عاقلانه و به طور عدالت اداره كنيم. اينهايى كه مىآيند و اين حرف را مىزنند، اينها قصد اين ندارند كه اصلاح بشود؛ اينها قصد افساد دارند. خود شما هم مىدانيد كه اينها مىخواهند فساد بكنند. الآن هم تذكر داديد كه مفسدين هستند كه اين كار را مىكنند. بايد يك قدرى صبر كرد، ملاحظه كرد.
ببينيد كه دولت براى يك جايى كارى كرده كه براى شما نكرده؟ يك جايى را آباد